Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013

A Pluriversum



Μετάφραση από την Αγγλική γλώσσα της έκδοσης του οίκου Arktos
Αλαίν ντε Μπενουά – Τσαρλς Σαμπεντιέρ : Μανιφέστο για μία Ευρωπαϊκή Αναγέννηση



Ο Κόσμος: A Pluriversum.*

Η διαφορετικότητα είναι συνυφασμένη με την κινητικότητα της ίδιας της ζωής ,που ευδοκιμεί καθώς γίνεται όλο και πιο περίπλοκη.
Το πλήθος και η ποικιλία των φυλών, των εθνοτήτων, των γλωσσών, των εθίμων, ακόμα και των θρησκειών, χαρακτήρισε την ανάπτυξη της ανθρωπότητας από το ξεκίνημά της.
Κατά συνέπεια, δύο στάσεις είναι δυνατόν. Η μία, ότι αυτή η βιοπολιτισμική πολυμορφία είναι βάρος, και κάποιος πρέπει πάντα και παντού να υποβιβάζει τους ανθρώπους σε ό, τι κοινό έχουν, μια διαδικασία που δεν μπορεί να αποφύγει να παράγει μια σειρά από διεστραμμένες παρενέργειες.  Η άλλη, ότι αυτή η ποικιλομορφία είναι ευπρόσδεκτη και θα πρέπει να διατηρηθεί και να καλλιεργηθεί. Η Γαλλική Νέα Δεξιά είναι ριζικά αντίθετη με την κατάργηση των διαφορών. Πιστεύει ότι ένα καλό σύστημα είναι αυτό που εκπέμπει τουλάχιστον όση ποικιλομορφία έχει προσλάβει.
Ο πραγματικός πλούτος του κόσμου είναι πρώτα απ 'όλα η πολυμορφία των πολιτισμών και των λαών της.



*  Οι αποκλίνουσες ερμηνείες της ίδιας οικουμενικής ιδέας.  

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

Δυτικά της Σελήνης, Ανατολικά του Ηλίου




    "Still round the corner there may wait
    A new road or a secret gate,
    And though I oft have passed them by,
    A day will come at last when I
    Shall take the hidden paths that run
    West of the Moon, East of the Sun".

«Στη στροφή της  γωνίας μπορεί να περιμένει εκεί
     Ένας νέος δρόμος ή μια μυστική πύλη,
     Και αν και συχνά να τους έχω προσπεράσει,
     Θα έρθει επιτέλους μια μέρα , όταν θα
     πάρω τα κρυφά μονοπάτια που διατρέχουν
     Δυτικά της Σελήνης, Ανατολικά του Ηλίου.»

Για όσους χωράει ο Τόπος


Συνηθίζεται πολλοί να προσπαθούν να συγκρίνουν εποχές, στεκούμενοι στη γνωστή ρήση «η ιστορία επαναλαμβάνεται».
Με αυτό ως διαμορφωτή των προσλαμβάνουσων παραστάσεών τους, αντιμετωπίζουν οτιδήποτε και οποιονδήποτε. Η επαναλαμβανόμενη σύγκριση την οποία κάνουν, δεν είναι μία αναδρομή στην εμπειρική γνώση για να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα. Όχι. Είναι η αδυναμία τους να συνεχίσουν τους λογικούς
συνειρμούς, τη μαθηματική αλληλουχία γεγονότων και εποχών. Έτσι, ότι τυχόν συμβαίνει τώρα, πρέπει κατά αυτούς, να βρεθεί άμεσα το αντίστοιχό του-συνήθως- στη σχετικά πρόσφατη ιστορία. Κάπως έτσι, με λίγα λόγια αρχίζουν οι παραλογισμοί.
Αναφερόμενοι σε εμάς, τους Εθνικούς, τους Παγανιστές που εξύβρισαν ονομάζοντάς μας έτσι κάποτε , αλλά που δεν μας ξεπέρασαν ποτέ,  βιάζονται να μας τυλίξουν σε μία ιστορική περίοδο. Της μόδας είναι από ΜΜΕ και τον κάθε αδαή η προπολεμική περίοδος των Παγκοσμίων Πολέμων του «20ου» τους αιώνα έως λίγο μετά τη μεταπολεμική.
Ρούνους χρησιμοποιούσαν οι ηττημένοι του πολέμου, άρα.. Περίοδος αναταραχής πνευματικής τότε, άρα…
Η άρνησή τους να προχωρήσουν τη σκέψη τους λίγο παραπέρα, σε οποιονδήποτε ψύχραιμο παρατηρητή δεν προκαλεί έκπληξη. Χρειάζεται κότσια να κάνεις την αυτοκριτική σου. Πάντα, όταν θέλουν να μας εντάξουν βιαίως σε μία περίοδο, δεν «θυμούνται» ποτέ, ότι πάντα αυτές  βρίθουν λάθη του δικού τους κοινωνικού συστήματος. Είναι κορυφώσεις του αυταρχισμού της δικής τους θέασης του πνεύματος επί του κόσμου προβαλλόμενο.
Πάντα οι ένοχοι για τις περιόδους βίας και υποτροπής υπήρξαν προεκτάσεις κοινωνικών παραβιάσεων που νομιμοποιούνταν μέσα από βιβλικές εντολές.
Ειρωνικό, είναι ότι η απόπειρα των ανθρώπων να ξεφύγουν από τον δικό τους παντελώς ηττημένο ιστό, ονομάζεται παρακμιακή και περιθωριακή συμπεριφορά.


Η σύγχυση των πολιτειακών συνθηκών, του Πνεύματος και της Ιερότητας που προσπαθούν να τα χωρέσουν στα ραγισμένα μονοθεϊστικά πρότυπα, αυτή η σύγχυση συμβαίνει όταν θες επί παραδείγματι να θέσεις ένα Έθνος ως καθοδηγούμενο από την Εθνική του Παράδοση, αλλά ταυτόχρονα να δρα με του «θεού το θέλημα». Συμβαίνει όταν θες να σηκώσεις Ανδριάντες των πολυθεϊστών Ηρώων-Προγόνων σου, και πρέπει να φωνάξεις έναν παπά στα αποκαλυπτήρια. Συνέβη πρόσφατα στην Ελλάδα, να κάνουν «αγιασμό» στο Μουσείο Ακροπόλεως  για όποιον αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό.
Συμβαίνει όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα και στέλνεις τους θρησκευτικούς λειτουργούς να «προφητεύουν» ακόμη περισσότερα δεινά για τους ανθρώπους και μία θεαματική έξοδο-καταστροφή των πάντων.
Ναι, έχουν δίκαιο όταν λένε, ότι οι άνθρωποι θέλουν να αποδράσουν σε περιόδους που δεν τους χωρά ο τόπος τους. Δυστυχώς, οι μισότυφλοι άνθρωποι ακολουθούν κάτι που μοιάζει με δρόμος μέσα στο σκοτάδι πολλές φορές.
Εμείς, οι Εθνικοί όμως… Ποιος σας είπε αλήθεια ότι είμαστε τυφλοί;
Έχουμε ορίσει το Αρχαίο, τον Παγανισμό, όχι ως επιστροφή κάπου, αλλά ως διαρκή εντολή προς τα εμπρός.
Δεν υπακούαμε ποτέ σε αντιφατικές εντολές, για αυτό ΠΑΝΤΑ μας χώραγε ο Τόπος μας.
Μπορείτε να ισχυριστείτε το ίδιο;


Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

'Ηρα / Juno

Ομηρικός Ύμνος στην Θεά Ήρα
Homeric Hymn to Goddess Hera

Η απεικόνιση, είναι από πίνακα του "1911" που δείχνει τη Θεά Ήρα/Ιούνο με το Ιερό πτηνό Της.
The artwork is from "1911" showing Hera/Juno with Her sacred bird.


Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013

EOLH

«Μάθε πώς να τους σκαλίζεις,
μάθε πώς να τους ερμηνεύεις,
μάθε πώς να τους βάφεις,
μάθε πώς να τους επικαλείσαι,
μάθε πώς να τους χρησιμοποιείς τους Ρούνους!


Μα φρόντισε να μη τους ζητάς πολλά,
γιατί η κάθε χάρη ζητάει αντάλλαγμα,
είναι πιο καλά να μη ζητήσεις τίποτα,
από το να ζητήσεις πολλά.»


Από το «Χάβαμαλ»
(Λόγια του Υψίστου*)

* Όντιν
 



Οι Ρούνοι, παραμένουν τυλιγμένοι στην άγνοια του κόσμου. Συχνά κατηγορούνται για "εμβλήματα" άσχετων προς την Πολυθειστική Παράδοση των Εθνών του Βορρά, και η όψη τους τρομάζει. Αντιθέτως όμως, η γνώση τους, ήταν και θα είναι πάντα χρήσιμη στον αναζητητή της Πνευματικής Φώτισης, στον αγνό Παγανιστή.

Στη βαθειά νύχτα των πολιτισμών..


Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Ζην !




«Προδημοσίευση άρθρου από το τεύχος 8 του διαδικτυακού περιοδικού Ιδεών Άντρον, που πρόκειται σε σύντομο χρονικό διάστημα να εκδοθεί.»




Δεν είναι ένα ή πιο πολλά συγκεκριμένα γεγονότα της «επικαιρότητας» που εξώθησαν στη συγγραφή  αυτού του κείμενου.
Είναι μία διαρκής κατάσταση πολλών ετών, με διάφορες διακυμάνσεις, που στερεί τη ζωτικότητα από τους ανθρώπους, τους νικάει στο Πνεύμα και τους γονατίζει.
Είναι ένα τεχνητό κελί που το μετέτρεψαν από Σπίτι που ήταν. Το απογύμνωσαν και το ξεθώριασαν από τα χρώματα του, από τις Εθνικές Παραδόσεις.
Είναι αυτό το κείμενο, μία ακόμη Σημαία που θέλει να  στάξει λίγο από το Πορφυρό Χρώμα, πάνω στους τοίχους του λευκού κελιού, υπενθυμίζοντας στους εγκλείστους ότι ανά πάσα στιγμή, μπορούν να το μετατρέψουν ξανά σε Σπίτι, με πόρτα άφοβα ξεκλείδωτη και παράθυρα να βλέπουν στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Λίγα μόνο λόγια,  που μπορούν και προσδιορίζουν μία στάση Ζωής.


...«Προελθών αιωνίως από την γόνιμον ουσίαν του Αγαθού, μεσίτης μεταξύ των νοερών Θεών, εξασφαλίζει τη συνοχήν αυτών, το απεριόριστον κάλλος, την ανεξάντλητον γονιμότητα, και προικίζει αθρόως τα απάντα με αγαθά άχρονα»…

Εις Βασιλέαν Ήλιον
Αυτοκράτωρ, Μέγας Ιουλιανός



Κάτω από τον Βασιλέα και Πατέρα μας  Ήλιο Ζευ, Υψώνουμε προς Αυτόν τα Ιδανικά και τις Αξίες, όχι κάποιας  αόριστης ή πολύ συγκεκριμένης «εποχής»,
αλλά,  όλων των Εποχών και των ημερών τους, που το ανθρώπινο Πνεύμα πολλών ή ελαχίστων ανθρώπων, αναλόγως των συγκυριών, ταυτίστηκε με την αγνή Θέαση του Κόσμου των Θεών, προβαλλόμενη και επεκτεινόμενη πάνω στον κόσμο των θνητών.
 Η τεχνολογία, και οι στείροι θεάσεως όπως εξελίχτηκαν νεωτερισμοί,  που κήρυξαν κάποιοι στο όνομά τους  το τέλος του Ιερού και την επικράτηση του τεχνοκρατικού, δεν ξεπερνούν και ούτε θα μπορέσουν ποτέ, το Πνεύμα, τα Ιδανικά, τις Αρετές και τις Αξίες των Εθνισμών.
Μπορούν μόνο να τα υπηρετούν ή να τους εναντιώνονται κατά τη βούληση όσων εχθρών των
Παραδόσεων κατά καιρούς τα διαχειρίζονται ή τα εκπορεύουν αντιστοίχως το κατά δύναμιν.


Εμείς, οι άλλοτε περισσότεροι ή λιγότεροι πληθυσμιακά, αντέχουμε πάντα στα χτυπήματά τους. Γιατί δεν νοιώθουμε ότι έχουμε, ή ότι μπορεί έστω να αξίζει, να ανταγωνιστούμε κάτι που στερείται βάθους ή Ιερότητας. Οι θέσεις μας, οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις μας, η ίδια μας η καθημερινότητα είναι η άμυνά μας. Οι Παραδόσεις των Εθνών, είναι αιώνια σημεία αναφοράς και όχι πρόσκαιρες ταυτότητες.

Το έργο μας επικεντρώνεται αλλού:
Υπηρετούμε το Ιερό Φάος του Κόσμου,  φροντίζουμε τους πάντα Πυρωμένους Βωμούς των Θεών μας να καίνε άσβεστοι προσμένοντας τις ευχαριστήριες προσφορές ανά τους αιώνες .
Πειθόμενοι από τη Παράδοση των Προγόνων μας, και όχι εξαναγκασμένοι από οποιονδήποτε, Ζούμε ως εκφάνσεις της Αρχαίας Ψυχής.
Η δε λέξη Αρχαία, δεν σημαίνει για εμάς μία ψυχρά λογιζόμενη  χρονική εκκίνηση, αλλά μία Κινητική κατάσταση της Ψυχής. Επαναπροσδιορίζουμε την έννοια του Αρχαίου ως Δυναμικό Συνεχές και όχι ως ένα όλο και πιο απομακρυσμένο σημείο που αδυνατούμε να διακρίνουμε ή να εκπέμψουμε από αυτό. Διαμορφώνει άμεσα  το Μέλλον των ανθρώπων, καθώς πάνω στο Αρχαίο στηρίζεται η δυνατότητα, του να μπορεί να αντληθεί ότι αποδεδειγμένα έχει υπάρξει ως καλύτερο και συμφέρον για όλους και να εξελίσσεται. 
Ακολουθούμε τις Πύρινες Ακτίνες του Ανίκητου Πατέρα, Θερμές και Αστραφτερές, προς την κατεύθυνση που προβάλλονται. Προς το Σύμπαν Κόσμο.
Ενοικούμε ταυτόχρονα Πνευματικά, στο Κέντρο τους από όπου Πηγάζουν. Στο Αγαθό.
Από, και προς τον Άνακτα Ήλιο, τα έργα των θνητών, έργο τους Ιερό και χρέος είναι να ομοιάζουν όσο αυτό είναι εφικτό, στο Εύτακτο Έργο των Αθανάτων. Είναι ο Μικρόκοσμος και ο Μακρόκοσμος που διπλώνονται και ξεδιπλώνονται  διαρκώς κάθε στιγμή στην Αέναη Σπείρα.

Στην πνευματική μαύρη στάχτη που καλύπτει αυτή τη χρονική στιγμή τους ανθρώπους και τις Πατρίδες, ιδιαιτέρως δε της δικής μας Πατρίδας,
αντιτάσσουμε και προσφέρουμε και εμείς τον Σπόρο της Ζωής, τις έμπυρες Παραδόσεις των Εθνών.
Όσοι βιάζονται να νυχτώσουν τον κόσμο γρήγορα, θα ανακαλύψουν ότι ο ήλιος είναι αδύνατον να μην ανατείλει ξανά. Λίγο θα κρατήσει η χαρά του σκότους..

Αγαθοί και Αθάνατοι οι  Θεοί μας
Ιερές οι Παραδόσεις μας, Αστρολάβοι στη ζωή μας, Γόνιμοι Σπόροι της Γης μας.
Ο Υιός και Έκγονος του Αγαθού, ο Βασιλέας Ήλιος, Προστάτης μας και Πάντα Ηγήτωρ.

Για τον Οίκο Ελλήνων Εθνικών «Θύρσος»

                       Θησέας Λύκος



Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

Vėlinės

     Keeping the Old Faiths, the Heritage of Mother Europa Alive!
                               Glory and Honor the Gods
!

Κυκλικοί Χοροί της Ζωής




Γεννημένοι από τα σπλάχνα Της, και με τελικό προορισμό να επιστρέψουμε το δανεικό μας σώμα πίσω σε Αυτήν , έχουμε κάθε λόγο να χορεύουμε στη πορεία που και Εκείνη ορίζει αλλά και ακολουθεί μαζί μας. Έχουμε κάθε δικαίωμα να βλέπουμε τη ζωή μας ως μία χαρά και όχι ως ένα μονοπάτι εξαναγκαστικού έργου πνιγμένο στις αμαρτίες και στην αγωνία για το τέλος του σώματός μας .

Έχουμε κάθε χρέος να ζήσουμε ενάρετα, παραδίδοντας το σώμα μας πλήρες ενεργειών και τη ψυχή μας πλήρης εμπειριών.

Ο Χαρά και ο Εορτασμός μας, είναι ακριβώς ίσης αξίας με τον κόπο μας, ίσης ενέργειας.
Εορτάζουμε τη χαρά της Ζωής, γιατί μπορούμε να βιώσουμε το αντίτιμο της λύπης αλλά όχι της ματαιοδοξίας.

Κάθε ένας, και κάθε μία από εμάς, είναι η εκδήλωση του Φυσικού Ανθρώπου.
Οι Αρετές, ενδιαίτημα του Νου και της Ψυχής, τα λάθη μας οι ράφτες μας να το στολίζουν.
Μπορούμε να χορεύουμε σε Κυκλικούς Χορούς, Λατρεύοντας και Ευχαριστώντας τους Ταξιθέτες Θεούς μας, μπορούμε να Ζήσουμε.