ΓΝΩΣΤΗ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΙΔΡΥΣΗΣ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Ανακοίνωση 329/10.4."2017"

Εν μέσω μιας παράλογης και πολυετούς δικαστικής οδύσσειας προκειμένου να αποκτήσει το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών νομικό πρόσωπο καθαρά θρησκευτικού χαρακτήρα, σύμφωνα με τον νόμο 4301/2014, μία οδύσσεια που προβλέπουμε να τελειώσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εμείς σήμερα ανακοινώνουμε με χαρά και συγκίνηση μία σημαντική μας νίκη: την χορήγηση από τις αρμόδιες αρχές αδείας για ίδρυση και λειτουργία λατρευτικού χώρου της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας στην Αθήνα.

 

 

 Δύο σχεδόν αιώνες από την ίδρυσή του, το Νεοελληνικό κράτος αναγνώρισε για πρώτη φορά ως γνωστή την Ελληνική Εθνική Θρησκεία, και κατ' επέκτασιν το συλλογικό θρησκευτικό δικαίωμα των πολλών συμπολιτών μας που την ακολουθούν. Έπειτα από πολλούς αιώνες συστηματικού διωγμού από ξένους κατακτητές, η Θρησκεία μας, που διατήρησε αδιάσπαστη την συνέχειά της από τις αρχές του μεσαίωνα μέχρι και σήμερα, μέσα από οικογένειες και εθνικές συλλογικότητες στην Ελλάδα και την Ιταλία, διαθέτει πλέον στην Αθήνα τον πρώτο νόμιμο λατρευτικό της χώρο και ήδη δρομολογεί την τέλεση γάμων για τα εγγεγραμμένα μέλη της με πλήρη νομική ισχύ.

Το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών θα συνεχίσει βεβαίως με αμείωτη ένταση την υπερεικοσαετή του παρέμβαση στα δημόσια πράγματα

-για την κατεύθυνση της νεοελληνικής κοινωνίας προς το εθνικό μας αξιακό σύστημα της Αρετής, της υπευθυνότητας του ελεύθερου ανθρώπου και, βεβαίως, του Ανθρωπισμού.

-για την υπεράσπιση των σεβασμάτων μας από κάθε μορφής προσβολή, ιδιοποίηση και γελοιοποίηση, και

-για την όχι μόνον στενά νομική, αλλά και θεσμική αναγνώριση τής ιστορικά συνεχούς και παραδεδομένης Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, με ειδικό νόμο, ως ζώσα μορφή της εθνικής μας κληρονομιάς, ισόποσα προστατευόμενη όπως και τα υλικά μνημεία του αρχαίου μας πολιτισμού

 

Τιμούμε τις αρμόδιες αρχές που ικανοποίησαν το δίκαιο αίτημα τής Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας για απόκτηση του πρώτου νόμιμου λατρευτικού της χώρου εντός της ελληνικής επικράτειας, αλλά ταυτόχρονα θλιβόμαστε για άλλες πλευρές του κράτους που προσπαθούν να αποτρέψουν την χορήγηση νομικού προσώπου θρησκευτικού χαρακτήρα στον επίσημο φορέα της. Όμως αυτό αποτελεί πρόβλημα του Νεοελληνικού κράτους, όχι δικό μας. Και μάλιστα πρόβλημα που θα γίνεται ολοένα και σοβαρότερο και επικινδυνότερο γι' αυτό το ίδιο, όσο αυτό το κράτος δεν βγάζει την εξευτελιστική λαιμαριά που το σέρνει πίσω από την ορθόδοξη θεοκρατία και όσο μένει μακριά από τις προδιαγραφές των σύγχρονων και ανεξίθρησκων κρατών

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε από βάθους καρδίας όλους τους Συνέλληνες που με ενθουσιασμό και υπερηφάνεια συσπειρώνονται γύρω από το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την τελική δικαίωση ημών αλλά και των ψυχών των προγόνων μας. Μέχρι την πλήρη παλινόρθωση του εθνικού Ελληνισμού στον τόπο που γεννήθηκε. Παλινόρθωση σε όλο το μεγαλείο του, στην Ελληνική πατρίδα.

Τιμή και μνήμη για Θεούς και Προγόνους.

 

 ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ (Υ.Σ.Ε.Ε.)

There is no other Way

Το πνεύμα της Gehennah / Spirit of Gehennah

Ελάτε τώρα. Ο Trump, είπε, ένιωσε «συντετριμμένος», όταν είδε τα παιδιά στη Συρία να υποφέρουν από την επίθεση με χημικά όπλα, και «πήρε άμεσα την απόφασή του» για να επιτεθεί στον Άσαντ με Tomahawk πυραύλους. Ααααα .. Πόσο ηλίθιοι τα  ΜΜΕ και οι τύραννοι του κόσμου σκέφτονται  ότι είναι οι άνθρωποι;

Δεν κυλάνε δάκρυα στα μάτια του για όλα τα άστεγα παιδιά στις ΗΠΑ;

Καμία συμπάθεια για τους ανθρώπους δίχως αύριο στις  άγριες φυλακές όπου πανεύκολα καταλήγεις στη γη του;

Όπως ένα παλιό τραγουδάκι έλεγε, there is low life in high places. Παλιά ιστορία, αμέτρητα διηγήματα.

Και τώρα, τα τύμπανα του πολέμου οδηγούν το χορό της απόλυτης τρέλας και της αυτό- αποδόμησης του ετοιμοθάνατου νομισματικού και πολιτικού συστήματος της νεωτερικότητας.

Από την πρώτη ημέρα, όταν η Daesh εξαπέλυσε την τρομοκρατία του Ισλάμ,  κατάφορτη χρημάτων, και κανείς, λέω και πάλι, κ α ν ε ί ς, δεν έθεσε μερικές απλές ερωτήσεις, όπως, ποιος πλήρωσε για τα ατσάλινα κλουβιά καταμεσής της ερήμου, τις πανάκριβες κάμερες που είχαν και έναν ή και παραπάνω, καλούς σκηνοθέτες πίσω τους, κάνοντας τα εμετικά  γυρίσματα με ανθρώπους να καίγονται ζωντανοί;

Ποιος έδωσε, και πλήρωσε, τις πολύ-πολύ ακριβές πορτοκαλί στολές για τους  θανατοποινίτες αιχμαλώτους; Ακριβώς για να τα φορούν μια φορά πριν ακόμη και ανήλικοι δήμιοι, κόψουν τους  λαιμούς τους; Και τα παιδιά των εκτελεσμένων που μένουν πίσω ψυχικά και συνολικά κατεστραμμένα; . Δεν υπήρξε προεδρία να στάξει ζεστά δάκρυα γι 'αυτούς υποθέτω ε;

Και πάλι: Πιστεύετε πραγματικά ότι είμαστε όλοι τόσο ηλίθιοι ή αφελείς;

Και τώρα, όπως πάντα, την ελπίδα του να γίνει η «Αμερική μεγάλη και πάλι» από τον- κάθε-Trump, έγινε ένα φορτίο γυαλιστερών, πανάκριβων πυραύλων, που στάλθηκαν  να χτυπήσουν ενάντια στο μόνο κοσμικό κράτος που απέμεινε στον αραβικό κόσμο της Βαθειάς Ανατολής.

Αυτό είναι το πνεύμα της Gehennah . Η γη του θανάτου και της δυστυχίας, το πραγματικό σπίτι των βιβλικών σχιζοειδών μεσσιανιστών και επίδοξων μονοκρατοριών.

 Έχετε γεια, «δεξιά» ή «αριστερά» θύματα. Τα Χρήματα και η απόλυτη τυραννία του πνεύματος πάντα θα εμφανίζονται πανέτοιμα να συντρίψουν τις μικροσκοπικές ελπίδες σας.

Τελευταίο Κάλεσμα για τις Πατρίδες. Οι ισχυροί θα επιβιώσουν.

Well, come on now. Trump, said, he felt “sad” when he saw children in Syria suffer from chemical weapons attack, and “then made his decision” for attacking Assad with Tomahawk missiles. Ooooh.. How stupid do media and the tyrants of the world think all people are?
Are there no tears in his eyes dropping from homeless children in the U.S.?
No sympathy attached for people with no tomorrow on jail institutions on his land?
There is low life in high places. Old story, countless tales though.
And now, drums of war are leading the dance of utter madness and self deconstruction of the stupid dying monetary system of this modernity.
Since day one, when Daesh unleashed Islamic terror, with loads of money, and no one, I say again, no one, asked some simple questions, as like, who pays for the steel cages and the expensive cameras which they had a very good director behind, filming people burned alive?
Who gave, very-very expensive orange uniforms for the death goers? Just to wear them once before they have their throats cut off? And their children left behind crying devastated though. No presidency cried hot tears for them I guess eh?
Again: Do you really think, we are all so stupid or naïve?
And now, as always, hopes of making America great again by Trump, became a load of shiny sparking missiles, destined to strike against the only secular state left in the east Arabic world.
That is the spirit of Gehennah people. The land of death and misery, the genuine home of the biblical schizoid messiahs.
 So long “right” or “left” victims. Money and absolute tyranny of the spirit always overalls
and crush your tiny hopes.
Last call for the Homelands. The strong will survive.

Ανακοίνωση 031- 5/4/ "2017" : Προς τον βουλευτή Μάκη Μπαλαούρα για τις υποτιμητικές και λανθασμένες δηλώσεις του.

Κύριε Μάκη Μπαλαούρα.

Σας οφείλουμε αυτή την επιστολή μας, καθώς βρίσκεστε σε μία θέση υπηρεσίας προς την Πατρίδα, ενός εκ των εκπροσώπων των Ελλήνων Πολιτών, με όποιο ποσοστό επί των ψηφισάντων και εκλογικό νόμο σας  παρείχε αυτό το δικαίωμα, όπου θα οφείλατε να γνωρίζατε πολλά περισσότερα, τόσο για πολύ συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους, όσο και για το ποιες κοινωνικές ομάδες υφίστανται και δραστηριοποιούνται στην χώρα μας .
Σας βοηθούμε εν τούτοις, και σας γνωστοποιούμε, ότι εμείς, οι Εθνικοί, οι Παγανιστές, οι οποίοι, δεν είμαστε ούτε «κατάλοιπο», αφού είμαστε εδώ, και σε ικανότατο πληθυσμιακό ποσοστό, συνεχίζοντας τα Προγονικά ειωθότα, ούτε συνδεόμαστε κατά οποιονδήποτε τρόπο με το «άγιο φως» που «πηγάζει»(;) στον χώρο όπου υπήρχε Ναός της Θεάς Αφροδίτης, (και δεν έπαψε να
υπάρχει ούτε ειρηνικό τω τρόπω. ούτε κατέστη όπως είναι σήμερα από ...κοσμικότητα),  και τώρα αλληλοδέρνονται για την παραλαβή του οι ομολογίες των χριστιανών υπό τα όμματα των εν πνεύματι αδελφών τους ισραηλιτών.

Θα θέλαμε να συμφωνήσουμε ότι είναι ασύμφορο οικονομικά και απρεπές σε κοσμικό κράτος, όπως εσείς είπατε, να δίδονται χρήματα για τη μεταφορά της φλόγας από την Ιερουσαλήμ  στην Ελλάδα, ένα είδος πνευματικής υπενθύμισης μάλιστα για το ποια περιοχή του πλανήτη, εξουσιάζει την Πνευματικότητα και το Ιερό στην Ελλάδα,  αλλά πώς θα μπορούσαμε να συνυπογράψουμε με εσάς, όταν το ίδιο κράτος, το κοσμικό που επικαλείστε, δίνει 1.000.000 ευρώ για να φτιάξει Τζαμί, και να στεγάσει μία Θεοκρατία που απειλεί την ίδια κοσμικότητα, ανοιχτά και απροκάλυπτα, στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ; Δικαιώματα που οι αποδέκτες τους στη συντριπτική πλειοψηφία τους,  δεν τα δέχονται για άλλους,  κατά την πολιτισμικά θεοκρατική συνείδηση τους;
Ποιο Εθνικό συμφέρον που επικαλέστηκε η Κυβέρνησή σας και όποιοι άλλοι, εξυπηρετείται με αυτό; Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία και Αγγλία, δεν επωφελήθηκαν καθόλου από τις ίδιες τακτικές, και ας είναι εκεί όντως κοσμικά κράτη, όπως έχετε σίγουρα εμπεδώσει πλέον.
Εμείς, οι Παγανιστές της Ελλάδος, οι Εθνικοί, όπως είναι ο ορθός όρος να μας αναφέρετε, τους οποίους, «ίσως» δεν γνωρίζατε, σας καλούμε να μας γνωρίσετε αφού δεν μας ξέρετε και να σας δώσουμε όποια πληροφορία χρειάζεστε, τυχόν, για προβλήματα που θα έπρεπε να λύνει σε μία νύχτα ένα αληθώς κοσμικό Κράτος απέναντι σε θρησκεύματα.

Όπως για παράδειγμα, στη δική μας περίπτωση, όπου επί χρόνια και χρόνια, δεν δίδει νομική υπόσταση στη Γηγενή Θρησκεία των Ελλήνων, παρόλο που εμείς δεν ζητούμε να μας δώσει κάτι άλλο πέραν από Ισονομία.
Σας ζητούμε λοιπόν, ως Πολίτες προς έναν εκλεγμένο εκπρόσωπο, να επαναδιατυπώσετε τα λεχθέντα σας περί Παγανιστικών «κατάλοιπων», καταρχήν, αποσυνδέοντάς μας από τις Ιερουσαλημίτικες συνήθειες, και σας υπενθυμίζουμε ότι στην αρχή της Ισονομίας του Κοσμικού Κράτους, (θα έπρεπε να), φορολογούμαστε όλοι δικαίως, για να υπάρχει ( στη θεωρία), ανταποδοτικότητα και αναλογικότητα. Κάτι που αν τυχόν έχει πάψει να συμβαίνει σε ένα Κοσμικό κράτος, θα έπρεπε να το ελέγξει άμεσα…
 Για την ώρα, σταματάμε εδώ. Αν χρειαστεί, θα επανέλθουμε.

Οίκος Ελλήνων Εθνικών

Θύρσος

Ηχούμε το Κέρας των Παλαιών Τρόπων. Όρθιοι και Ισχυροί.

Δίδοντας συνέχεια στην «έξωθεν» παρουσία μας, στον κόσμο εκτός οθόνης , όπως έχουμε υποσχεθεί  ήδη στις ανακοινώσεις μας, Μέλη και Φίλοι του Οίκου μας, Εθνικοί, Παγανιστές, Παιδιά Πατρίδων, Αδέλφια της Ευρώπης μας, συνεχίζουμε να Υψώνουμε τα μηνύματα των Παλαιών Τρόπων δημοσίως, τις Εμβληματικές Μορφές του Εθνικού Κόσμου, μπροστά στα μάτια «υποψιασμένων» και μη ανθρώπων.
Τα μηνύματά μας, ξέρουμε ότι έχουν να αντιμετωπίσουν συνήθως, ανόητους, συμπληγάδες, επιθετικότητα, άρνηση, θρασείς χαρακτήρες, αποβλάκωση, και άλλους ανάλογους. Ε, και τι ;

Για όσους μάχονται και αγωνίζονται, αληθώς οργανωμένα, μεθοδικά και συντεταγμένα, ο χρόνος, είναι σύμμαχος.
Για αυτό, και οι τάξεις του Εθνισμού πυκνώνουν σταθερά.

Έχουμε πολλές φορές δημοσίως υποστηρίξει, ότι ο κυρίως στίβος, είναι έξω στο δρόμο, στην αληθινή ζωή, και όχι απλώς και μόνον στην αναμετάδοση μιας εικόνας από ενέργειες «άλλων ή κάποιων » από τις οθόνες, συνήθως ανάμεσα σε ανθρώπους που λιγότερο ή περισσότερο έχουν κάποια γνώση περί του μηνύματος μας όπως και να ‘χει.
Απαιτείται να φτάνει στα πλέον απομακρυσμένα ή δυσπρόσιτα σημεία.
Για αυτό θα συνεχίζουμε σε όποιες περιπτώσεις κρίνουμε, να εμφανιζόμαστε με ποικίλους τρόπους.
Και φυσικά, είθε να προτρέψει και άλλους, πολλούς άλλους συνεργάτες, να πράξουν αναλόγως και καλύτερα ακόμη. Καλό για το Σκοπό, καλό για όλους μας.

Τέλος , σε ότι αφορά διάφορους περιφερόμενους, που οχλαγωγούν βαρετά, ειδικά αυτούς, που ενώ δεν έχουν καμία σχέση με τον Οργανωμένο Εθνισμό ή ακόμη περισσότερο με εμάς τους ίδιους, αλλά αυτοχρίζονται ειδήμονες και στήνουν δεξιά και αριστερά κριτικές επιτροπές ύφους

auto da fé, με βαρύγδουπα λογίδρια ακατάσχετου σχολαστικισμού, επιτιθέμενοι τόσο προς το σύνολο των Εθνικών, τον Επίσημο Φορέα και συχνά και στον Οίκο μας:

Ζεστό Ξύδι και Παγανισμός να χορταίνουν.

Ο.Ε.Ε. Θύρσος

For those who are fighting for a Higher Cause, genuine organized, methodical and coordinated, time is an ally.
For this, and the ranks of nations thicken steadily.

We have many times publicly argued that the main track is out on the street, in real life, and not merely to relay an image of actions' others or some just do, presented usually among people who more or less have some knowledge of our message like anyway.

The message is needed to reach the most remote or inaccessible places.

That will continue in any case we decide we should, and will appear in a variety of ways.
House of Thyrsos

Για τη Μνήμη όσων Μάτωσαν στον Βωμό της Πατρίδος.

Μέχρι να εκλείψει κάθε τύραννος από την Πατρίδα μας,
στη διαδρομή που άνοιξε το Αίμα των Ηρώων μας,
ο δρόμος παραμένει ανοιχτός, αναμένοντας Ελεύθερους να τον διαβούν.
Ημέρα Μνήμης για μία ανολοκλήρωτη Δικαίωση.

 

Μεγάλα Διονύσια, Ισημερία / Great Dionysia Spring Equinox

Η Σύναξη των εν Αθήναις Μελών του Οίκου των Ελλήνων Εθνικών του Θύρσου, από κοινού με τον Φίλο, Πρόεδρο της Εθνικής Θρησκείας της Σλοβενίας, και συμμετεχόντων αγαπημένων προσώπων, Εόρτασε τα Μεγάλα Διονύσια, Εορτή την οποία ο Οίκος μας τελεί σε κάθε ετήσιο Κύκλο, καθώς επίσης, τηρώντας το Εορτολόγιο της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, απέδωσε τις πρέπουσες Τιμές στον Θεό Ασκληπιό.
Η Σύναξη του Οίκου μας, εύχεται στους Φίλους Συνέλληνες, καθώς και στους Σύμμαχους Εθνικούς των Ευρωπαϊκών Παραδόσεων,
Καλή Άνοιξη, και εύδρομη συνέχεια έως το Θερινό Ηλιοστάσιο.

(Ακολουθούν, μερικά μόνον φωτογραφικά στιγμιότυπα του Εορτασμού μας, για την καταγραφή του γεγονότος.)

 The Assembly of Athens Members of the House of Ethnikoi Hellenes of Thyrsos, along with our dear Friend, President of the National Religion of Slovenia, and beloved participants, celebrated the Great Dionysia, a Rite which our House delivers in each annual cycle, and in accordance with the Official Rites of the Hellenic Ethnic Religion, attributed the needed Honors in God Asclepius.

The Synaxis of our House, wishes to Friends and Allies of the European Traditions,
a Joyful Spring, and an calm pathway continued until the Summer Solstice.

(Here, only a few snapshots of our Celebration just for recording the history of it.)

Βιβλιοπροτάσεις από τον Οίκο μας

Ως Οίκος Εθνικών Ελλήνων, δεν υιοθετούμε κάποια συγκεκριμένη πολιτική/παραταξιακή θέση,
καθώς θεωρούμε ως δεδομένο, ότι το σύνολο των σύγχρονων θεάσεων στα ζητήματα της πολιτικής, είναι είτε παντελώς άστοχα, είτε στην καλύτερη των περιπτώσεων μυωπικά ως προς την οπτική τους συνολικά για να οραματιστούν κάτι πέραν από μία διαχειριστική και πολύ προσωρινή χρονικά κατάσταση. Συνεχίζουν δε, να αποτελούν εργαλεία στα χέρια αυτών που θέλουν να διχάζουν και να φανατίζουν. Παρόλο που αφήνουμε συνειδητά «έξω από την πόρτα» μας ως συλλογικότητα κάθε επιμέρους επιλογή, καθώς ο άξονας των Ιδεών και των πεποιθήσεων που υπηρετούμε είναι πολύ πιο ψηλά και σφαιρικός, εν τούτοις, κάθε φορά που συναντούμε αναγνώσματα τα οποία πιστεύουμε ότι έχουν να προσφέρουν στο πεπαλαιωμένο και πάμφτωχο ιδεολογικό πλαίσιο της σύγχρονης σκέψης, δεν έχουμε παρά να το προτείνουμε αβίαστα προς κάθε φιλομαθή αναγνώστη. Άλλωστε, συχνά και οι ίδιοι μέσα από το σύνολο των έως τώρα και των μελλοντικών μας διαδικτυακών εκδόσεων, τολμούμε να αγγίξουμε πτυχές της σκέψης με εντελώς διαφορετική πυξίδα από το σύνηθες. 
Οι απαραίτητες αυτές επισημάνσεις, καταγράφονται ώστε κάθε αδαής, κακεντρεχής, πωρωμένος ή απλώς βιαστικά ανόητος, που μπορεί να διαβάζει τις αναγνωστικές μας προτάσεις και να θελήσει να μας κατατάξει συνολικά σε κάποιον από τους κλάδους της σύγχρονης αντίληψης ιδεών συμφώνως με τα αποκλειστικά δικά του πρότυπα, να σκεφτεί καλύτερα πιο πριν.  Τα βιβλία, η γνώση, η κίνηση των Ιδεών, η διάδοσή τους, ο διάλογος και τα επιχειρήματα, αποτελούν τα καλύτερα εργαλεία για να βρίσκει κανείς λύσεις στα κοινά προβλήματα, και να αποφασίζει είτε προσωπικά κανείς, είτε συλλογικά εν τέλει, τις κατευθυντήριες, με ευθύνη και επίγνωση.

συνέχεια εδώ: http://www.thyrsos.gr/e-booksvivlioprotaseisΙ.html

We know how to respond to theocracy's Turkish soldier mr. Cavusoglu

We have send our House’s respond to the continuing provocation and threats by Turkish government officials against Hellas.
We chose not to overpass all this time the official channels between the state governments, but once some messages demands their own unique status of response, in this new episode of barking threats against our Lands independence, we choose to overpass the officials.
So, Cavusoglu, the Minister of Foreign Affairs of the Dictatorship of Turkey, today, expressed these words on Attalia region in Turkey:

http://www.hurriyetdailynews.com/greece-should-not-try-turkeys-patience-fm-cavusoglu.aspx?pageID=238&nID=110172&NewsCatID=510“We do not need a show of strength. They are the ones who know best what a Turkish soldier can do when appropriate. The government knows it best”..
Turks will be Turks. We send our condolences to the possibly very few citizens of Turkey, that feel uncomfortable to live under this kind of savages  theocratic rulers.

The very few words we send as a respond:



Mister Cavusoglu.
You spoke loud, threatening Hellas, about what a Turkish soldier is capable of.
We know already, so please, save your pompous hideous words.
Your soldier is capable of torturing, set on barbarian acts of violence against defenseless women, children and old people. Even of your own people. You know nothing of Civilization, you have never been capable of doing so.
Do not ever think to send any trooper to cross the borders of our Proud Land.
In that case, he might learn another lesson. A final one.
Thyrsos
Oikos of Hellenes Ethnikoi
Organization, defending our Ancestors Tradition, our Homeland 







A small refresh to memory of some recent acts of the "Turkish soldier"

Μαντήλι, ΜΗ μου φέρεις.

Δύο φωτογραφίες που απαντούν ερωτηματικά.
Δύο γυναίκες της πολιτικής, απέναντι στο άγαρμπο και άξεστο Ισλάμ.
Πολιτικοί Ευρωπαϊκών κρατών.
Η μία Γαλλίδα, η άλλη Ελληνίδα. Λεπέν και Κουντουρά.

Ας «ξεχάσουμε» τα ονόματά τους προς στιγμήν.
Είναι αναγκαίο, είτε για να μη κυνηγάμε την ουρά μας στο πολύ-πολικό παραταξιακό παιχνίδι που σκάβει τα θεμέλιά μας κοινωνικά αδιάκοπα, είτε για να εστιάσουμε αποκλειστικά επί του αξιακού συστήματος αναφορών που θα θέλαμε να έχουμε.
 Όποιος θέλει να εστιάσει στα παραταξιακά του κολλήματα, καλό είναι να αποχωρήσει από την ανάγνωση του παρόντος. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου «μία» ή «κάποια» παράταξη έναντι μίας άλλης. Το σύστημα αξιών, καθορίζει τις πρόσκαιρες αναγκαίες συνθήκες που απαιτείται να αναδυθούν είτε συντηρητικά σε χρόνια ευημερίας για το μέγιστο καλό κοινωνικό αποτέλεσμα, είτε ανατρεπτικά, όταν οι άλλοι τρόποι φθίνουν διακινδυνεύοντας απόκλιση από το αξιακό.
Η Λεπέν, υπάκουσε στην κοσμικότητα που απαιτεί η θέση της, ως Ευρωπαίας γυναίκας, και αρνήθηκε να φορέσει ένα θεοκρατικό μαντήλι υποτέλειας απέναντι σε έναν θρησκευτικό λειτουργό, και μάλιστα μίας θρησκείας που απειλεί ανοιχτά να αντικαταστήσει το προηγούμενο, φθίνων και γερασμένο θεοκρατικό, και πάλαι ποτέ ηγετικό καθεστώς.
Αποχώρησε.
Η άλλη, ντύθηκε από την κορυφή μέχρι τα νύχια, τα υφάσματα της υποταγής, και επιπλέον, διαφημίζοντας αυτήν της την πράξη, ως τι άραγε;, καμάρωσε στο φωτογραφικό φακό.

Από τι πάσχει λοιπόν η Ευρώπη, που θεώρησε σκάνδαλο τη μία στάση και επικρότησε την άλλη;
Μα από μίσος στον εαυτό της. Πάσχει από μία λατρεία των δήθεν ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από μηδενισμό.
Ήταν φυσικό και επόμενο να φτάσουμε έως εδώ, όταν αφέθηκε ένα τεράστιο κενό από τη στιγμή που κατέπεσε η ισχύ της θεοκρατίας και δεν ανέβηκε στη θέση της και στο ύψος που της αρμόζει μία πολιτισμική αντίληψη ταυτοτική.
Ήταν φυσικό και επόμενο, όταν αποδέχτηκαν οι κάτοικοι της Ηπείρου τις ενοχές που φέρουν τα Κράτη τους, τα οποία λανθασμένα συνέδεσαν με τα Έθνη τους σε σημείο ταύτισης,  για δύο Πολέμους που είχαν έναρξη τα εδάφη τους.
Έφταιγε άραγε ο Εθνισμός για την έναρξη των Πολέμων;
 Στον βαθμό που σήμερα, το βάρβαρο Ισλάμ, δεν καταφέρνει να απειλήσει στα μυαλά των Ευρωπαίων τους κρατικούς θεσμούς, ελπίζουν ότι αυτό, είναι «αρκετό», για να «εξευρωπαϊσθούν» οι έποικοι που καταφθάνουν ανάμεσα σε άλλους ομόφυλούς τους, και κάποιων εξ αυτών, λίγων είναι η αλήθεια, αληθώς προσφύγων.
Ζούμε και στη χώρα μας καταπληκτικά αστείες στιγμές.
Οι ίδιοι άνθρωποι που έγραφαν πρόπερσι ακόμη στους τοίχους των σχολείων το σύνθημα
« το μόνο σχολείο που φωτίζει είναι αυτό που καίγεται», σήμερα αλαλάζουν και παίζουν μπουνιές με σημαιοφόρους του Βυζαντίου, για να βάλουν με το ζόρι μέσα τα παιδιά των όσων καταφτάνουν. Για προσάναμμα τα χρειάζονται; Γιατί ξαφνικά πιστεύουν ότι το κράτος θα τα φροντίσει και φροντίζουν ως γνήσιοι αντικρατιστές να το διασφαλίσουν αυτό; Τραγέλαφος
Μα όχι. Ακόμη χειρότερα. Χρησιμοποιούν τα σώματα των ανήλικων που υποτίθεται ότι προστατεύουν, για να παίξουν μπουνιές με τους μισητούς αντιπάλους τους, αυτούς που τους χρίζουν φασίστες. Ακόμη χειρότερα, αγνοούν ή αδυνατούν καν να το σκεφτούν, ότι στη περίπτωση που ίσως και όντως «ενσωματωθούν», είτε θα απαιτήσουν περισσότερο κράτος, το δικό τους απεμπολήθηκε, και άρα είναι δυνητικά εχθροί τους μελλοντικά, είτε θα απαιτήσουν περισσότερο Ιμάμη, και άρα some heads gonna roll που λένε και οι Άγγλοι.
Και κάπου σε όλο αυτό το βίαιο πλέγμα, απομένουν όσοι προσπαθούν να στηριχτούν σε κάτι λογικό και ταυτόχρονα ζυγισμένο, μήπως και διατηρηθεί η ελάχιστη κοινωνική ισορροπία.
Επειδή 1+1=2, είναι προφανές, ότι ό λ α τα σύγχρονα, και κενού προσανατολισμού εφευρήματα εντός της Ευρώπης, είτε απέτυχαν, είτε κέρδισαν λίγο χρόνο παραπάνω, είτε γέννησαν τέρατα.


Και πρόδηλη εμφανίζεται η ανάγκη για την ίδρυση ενός οράματος εντός της Ευρώπης, που θα καλύπτει τα κενά του υλισμού, θα σβήνει το μηδενισμό του δήμιου Μαρξισμού, που δεν θα ανήκει σε «παρατάξεις», και που οι αντίπαλοί του, θα είναι το εφήμερο, το δόλια μαζικοποιημένο, το θ ε ο κ ρ α τ ι κ ό ως αντίληψη, το ανεύθυνο στο πρόσωπο, το δίχως ταυτότητα πολιτισμική.
Με τρεις λέξεις, όλοι οι άλλοι.


Ας επανέλθουμε λίγο στις γυναίκες πολιτικούς. Οι Γάλλοι, είναι δεδομένο ότι έχουν επιλέξει τη Λεπέν, ακριβώς για την άρνησή της αυτή, και επειδή νομίζουν ότι θα τους προσφέρει καταφύγιο. Ακόμη και αν χάσει για λίγους ψήφους στις ερχόμενες εκλογές, θα είναι θέμα χρόνου να ανέβει κάτω από τις αντιξοότητες που θα ζήσει ο πολίτης της Γαλλίας.
Θα είναι λύση μία Λεπέν; Σαφώς όχι κατά τη γνώμη μου.
 Η λύση δεν θα δοθεί από το να κάτσει κανείς στη λιγότερο ετοιμόρροπη καρέκλα ενός σαλονιού. Θα πέσει στο έδαφος απλώς αργότερα.
Η Κουντουρά, είναι με τη στάση της μία τραγωδία. Δεν αφήνει περιθώριο σχολιασμού περαιτέρω. Προσβάλει τις γυναίκες η ένδυσή της και η υποταγή της. Διπλωματία Χατζηαβάτη.
Είναι το μέλλον η Κουντουρά; Εσύ θα το κρίνεις, αν αποφασίσεις να μην αφήνεις να κάνουν τη δουλειά που σου αναλογεί αναγνώστη, οι εκπρόσωποι και οι αντιπρόσωποι.
Βγες έξω στους δρόμους. Συζήτησε, γίνε συμμέτοχος, κάνε λάθη, παρά τίποτα.
Και κυρίως, σταμάτα να βάζεις τρικλοποδιές αδιαφορίας σε όσους θέλουν και προσπαθούν να κάνουν κάτι.
Κλείσε τον υπολογιστή και μη με ξαναδιαβάσεις ποτέ. Έως ότου γράψεις εσύ να παρακινήσεις άλλους.
Καθώς θα βγαίνεις στο δρόμο, αναρωτήσου: Ως τι βγαίνω; Ως Πολίτης; Υπήκοος; Φοιτητής, Εργαζόμενος; Άνεργος; Καρεκλάς ή φλώρος; Καταναλωτής; Τι από όλα αυτά σου κάνει; Αν τίποτε κατά ολοκληρίαν και με διάρκεια ισχύος, σκέψου και το Έλληνας, Ευρωπαίος, Υπεύθυνος για τη δημιουργία Πολιτισμού και όχι για το καταστροφικό ή το ηλίθια αυτοκτονικό.
Αμύντωρας και όχι προστατευόμενος.
Και αν όλα σου φταίνε, γύρω σου φτιάξε άλλα, καινούργια.
Στους δρόμους, ίσως συναντήσεις έτσι τον Εθνισμό σου και το πεπρωμένο σου.

Για τα Σύμβολα που δεν φυλάσσονται. Ο Παρθενώνας και ο Gucci.

Ανακοίνωση 030: 15/2/"17" 

Παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον την εξέλιξη και τις ανακοινώσεις μέσω του Τύπου για
το ζήτημα της αιτήσεως του επιχειρηματικού ομίλου Gucci, ώστε να του δοθεί η άδεια να πραγματοποιήσει εκδήλωση υψηλής ραπτικής στον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως και με φόντο τον Ναό της Θεάς Αθηνάς.
Από τα όλα ανακοινωθέντα, προέκυψαν κάποια, αναμενόμενα μεν, αλλά ιδιαιτέρως χρήσιμα για να τα επισημάνουμε δε, συμπεράσματα.

Καταρχήν, με εξαίρεση την ομολογουμένως έξυπνη και πηγαία κατά τη γνώμη μας τοποθέτηση του αρχιτέκτονος κυρίου Κορρέ, όλες οι υπόλοιπες συζητήσεις, κινήθηκαν λίγο-πολύ στα όρια της συνθηματολογικής προσέγγισης και μίας άνευ ουσιαστικής ταυτότητας πολιτισμικής δικαιολογίας.
Δικαιολογία, γιατί κατά δική τους ομολογία και ανακοινωμένη, ο Ιερός Ναός, είναι αποκλειστικώς ένα «σύμβολο». Και, ευτυχώς να λέμε, που ακόμη αντιστέκονται στο να μην το ομολογοποιήσουν και να το τιμολογήσουν, όπως προ ετών, εκεί στην πρώτη κορύφωση της οικονομικής κρίσης, είχαν προτείνει διάφοροι, όπως ο γνωστός πολιτικός κύριος της Ν.Δ. Γιακουμάτος και η κυρία Ξάφα, εργαζόμενη η τελευταία για το Δ.Ν.Τ., στους οποίους και είχαμε απαντήσει εμείς αναλόγως. (http://www.thyrsos.gr/release010.html )

Ένα ακόμη πολύ καλό σημείο που εντοπίσαμε μέσα από τα ρεπορτάζ, είναι η όπως διαφαίνεται αντιπρόταση που υπήρξε προς τον επιχειρηματικό όμιλο για την παραχώρηση εκ μέρους του Κράτους, άλλων Μνημείων, προφανώς λιγότερο.. «συμβολικών» και άρα πιο εύκολα ενοικιαζόμενα, μεταξύ των οποίων, και ο Ναός του Θεού Διός, ή όπως είναι γνωστότερο το σημείο, το Ολυμπιείον.
Δεν θα ήταν η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος χώρος, όπως και άλλοι φυσικά, χρησιμοποιούνται για «εκδηλώσεις».
Το όλο σκεπτικό, είναι προφανώς οικονομικά ωφελιμιστικό, καθώς έτσι χρησιμοποιούνται συμφώνως με τις σύγχρονες αντιλήψεις, οι «προωθητικές της μηχανές» όπως εύστοχα το σημείωσε και ο σχεδιαστής Γιώργος Ελευθεριάδης, και το αντλήσαμε από τα ρεπορτάζ, ( http://www.thetoc.gr/politismos/article/gucci-stin-akropoli-arxaiologoi-sxediastes-kai-antiproswpoi-oikwn-sto-toc) και έτσι «θα έρθει ο τουρίστας».

 Πότε θα έλθει ο τουρίστας; Τη δεκαετία του "60"

Μία ολόκληρη χώρα, μοιάζει με το χέρι απλωμένο, επαίτης, να θέλει να εξαργυρώνει μονίμως το έργο άλλων, και απλώς διατηρεί την τελευταία της δικαιολογία, να θέλει να αποτελεί «θεματοφύλακα παρελθόντων» στείρων συμβόλων. Σύμβολα που δεν κατανοεί, , δεν εγκολπώνει, ενίοτε τα «αγιάζει» κιόλας με ξένου δόγματος θρησκευτικές τελετές, και τα υψώνει μόνον μουσειακά.

Θα μπορούσαμε προς τις αρμόδιες αρχές, να αποστέλλαμε τις διαμαρτυρίες μας, ή και να υπενθυμίσουμε, ότι όσο υπάρχουν Εθνικοί, σε μεγαλύτερους ή μικρότερους πληθυσμούς σε αυτή τη χώρα, α ν α γ κ α σ τ ι κ ά, θα πρέπει να συνηθίζουν σιγά-σιγά, στον «μπελά», να θεωρούν και λατρευτικούς χώρους, τους Ναούς μας.
Όμως, στο σημείο που έχουμε φτάσει, τόσο εν αναμονή της αποφάσεως του Εφετείου για τη νομική κατοχύρωση της Εθνικής μας Θρησκείας, όσο φυσικά και στην όλο και πιο διολίσθησα προς το τέλμα κρατική λειτουργικότητα, ξέρουμε, ότι θα χάναμε μάλλον τον χρόνο μας. Όπως είπαμε, μόνον σε αυτό το σημείο. Η παρεμβατικότητα, η δικαία προάσπιση κάθε δικαιώματός μας, και κάθε ευθύνης μας αποδοθείσας φυσικά και πρωτίστως, πρόκειται να είναι ανάλογη της προετοιμασίας μας, να λαμβάνει χώρα όταν πρέπει και όπως πρέπει.



Έως εκείνη τη στιγμή, αρκούμαστε, στην ολιγόλογη επισήμανση των παραπάνω σε δημόσια τοποθέτηση, απλώς και μόνον, για να επιστήσουμε και την προσοχή εκεί που γνωρίζουμε ότι φτάνει άμεσα, ότι δεν υπάρχει κανένας εφησυχασμός από μέρους μας.  
Σε αντίθεση με πολλούς-πολλούς άλλους, εμείς οι Εθνικοί, ούτε τα Εμβλήματά μας, θα ανταλλάξουμε με καθρεφτάκια και χάντρες, ούτε θα προδώσουμε, ούτε θα σκύψουμε.
Και αν μας τελειώσουν τα ευρώ-γρόσια, θα ζήσουμε με τις «πέτρες» μας.
Οίκος Ελλήνων Εθνικών Θύρσος

Παρελθόν, παρόν, Μέλλον. Όλα εδώ και τώρα.

Μία ημέρα θα φτάσει, είναι σίγουρο και τετελεσμένο, όπου θα πεθάνω.
Ένα πρωινό θα ξημερώσει για οποιονδήποτε άλλον, αλλά όπου και εσύ, δεν θα ζεις.
 Κάποιο μελλοντικό καταγεγραμμένο έτος στην ιστορία, θα ζουν άλλοι, όχι εμείς.
Αλλά, θα ζουν τα αποτελέσματα των δικών μας πράξεων, της δικής μας ευθύνης, των δικών μας αποφάσεων.
Κατά κάποιον τρόπο, εσύ, εγώ, εμείς, θα τους έχουμε καταδικάσει ή ανυψώσει.
Για την ώρα, από τη στιγμή που εγώ κατάφερα να γράψω αυτό το κείμενο, και εσύ να το διαβάσεις, ζούμε. Και ζούμε, σημαίνει ότι ακόμη διαμορφώνουμε ταυτόχρονα, το προσωπικό μας και συλλογικό μας τώρα, καθώς, και το μέλλον των επόμενων, που θα προέλθουν από τα δικά μας σώματα, αλλά, και από τις δικές μας πνευματικές προβολές, από με δυο λόγια, τις αποφάσεις μας.

Οι συνομήλικοί μου, αποτελούμε τη γενιά, όπου στο πλέον κρίσιμο για τις κοινωνικές αποφάσεις τους στάδιο, ζήσαμε την έναρξη ενός τεχνολογικού πολλά υποσχόμενου σταδίου. Την έναρξη της κινητής τηλεφωνίας, την είσοδο του διαδικτύου και της επαφής με άλλους ανθρώπους σε σημεία του πλανήτη όπου δύσκολα θα μπορούσες να επικοινωνήσεις αλλιώς.
Αναφέρω τα παραπάνω, ως σημαντικά, γιατί, η γενιά μου, μπορεί να έχει μέτρο σύγκρισης, μνήμη και σύγκριση ανάμεσα σε δύο περιόδους που έφεραν τεράστιες αλλαγές. Ως υπενθύμιση σε τυχόν όσους διαβάσουν αυτό το κείμενο και βρίσκονται στο ίδιο χρονικό σημείο αναφοράς.




Υπήρξαμε, ίσως, οι έως αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, τελευταίοι έφηβοι που διοργανώσαμε
και στοχεύσαμε σε πιο επαναστατικά και ριζοσπαστικά τοπία, σε πληθυσμούς, επικίνδυνους για την καθεστηκυία τάξη. Σε «κρίσιμες μάζες».
Συχνάσαμε σε βιβλιοπωλεία και συγκεντρώσεις, σε επί τόπου τυχαίες ή όχι συζητήσεις, σε συναυλίες και εκδηλώσεις για κάποιον σκοπό και όχι για σκότωμα ώρας. Συχνάσαμε εκεί πολύ περισσότερο ή και καθολικά, αντί για μία καφετέρια παρκαρίσματος.
Δεχθήκαμε κάθε είδους πνευματική και όχι μόνον, σύγκρουση, ως έφηβοι, για να υπερασπιστούμε το τότε άγουρο, αλλά με αυτοπεποίθηση, σύμπαν δικαιοσύνης και πολιτισμικής ανάτασης, απέναντι σε αυτό που καταλαβαίναμε ακόμη και ενστικτωδώς πώς έρχεται- και ήλθε.
Διαδίδαμε αναμεταξύ μας, βιβλία χιλιοτσαλακωμένα, με αλλεπάλληλες σημειώσεις των προηγούμενων αναγνωστών, σε βαθμό όπου το βιβλίο ήταν ταυτόχρονα 5 ή και παραπάνω βιβλία.
Ανταλλάσσαμε μουσική σε κασέτες, όχι με σκοπό να παίζουν ως χαλί σε κάποιο κινητό, αλλά για να μπορέσουμε να στείλουμε τη διάνοιά μας, στα Ηλιακά αυτά Πεδία εμπνεύσεως, όπου θα αντιλαμβανόμασταν τις λύσεις που απαιτούνταν να βρεθούν για όλα αυτά που σταθήκαμε απέναντί τους. Να εμπνευστούμε. Να ερωτευθούμε αναμεταξύ μας, να απειλήσουμε και να απειληθούμε. Να κωδικοποιήσουμε επικίνδυνα μηνύματα και δράσεις. Να διαβάσουμε ποίηση ταυτόχρονα. Παιδιά ήμασταν, και όμως ταυτόχρονα, μικροί ενήλικες.
Κάναμε για να εξοικονομήσουμε τα απαραίτητα χρήματα ώστε να έχουμε τα παραπάνω στο ελάχιστό τους, όποια εργασία βρίσκαμε εύκαιρη. Διαμοίραση φυλλαδίων, «μικροί» σε μαγαζιά, σερβιτόροι, λάντζες, διανομείς με μηχανάκια, ακόμη και χωρίς δίπλωμα οδήγησης, μπογιατζήδες και τόσα άλλα. Δεν μας ρωτούσαν αν «ξέρουμε τη δουλειά», αλλά «πόσο αντέχουμε». Δεν ήταν τα πόσα χρήματα το κριτήριο, αλλά το αν θα είναι αρκετά να καλύψουμε τα επαναστατικά μας πνευματικά εφόδια. Πολεμοφόδια. Πο-λε-μο-φό-δι-α.
Τους επιδειξίες και τους περαστικούς, αυτούς που απλώς έψαχναν να πηδήξουν ή να πηδηχτούν, σεβαστή ανάγκη και αυτή μεν, αλλά τους στέλναμε στην ΚΝΕ όπου ανήκαν. Μακριά μας.
Αυτά τα πολύ λίγα για τότε. Όχι ως ανασκόπηση ή αναπόληση. Μία υπενθύμιση μόνον.
Ήταν λοιπόν όλα τέλεια «τότε»; Όχι βέβαια. Αν ήταν, δεν θα ψάχναμε για πόλεμο, αλλά θα στηρίζαμε. Δεν είναι μονόδρομος όπως έχει αποδείξει η ιστορία άλλωστε, η ρήξη για την ρήξη. Διαφορετικό πράγμα ο εμπλουτισμός και η εξέλιξη Ιδεών και στάσεων, και εντελώς διαφορετικό, η αυθόρμητη κλωτσιά που έρχεται ως αντανακλαστικό κοινωνικό.

       


Τα χρόνια, τα πολύ λίγα, τα ιστορικώς μετρήσιμα μηδαμινά, κύλησαν.
Ανάμεσά μας, ο καθένας ακολούθησε τις προσωπικές και συλλογικές διαδρομές του. Αλληλοσυγκρουστήκαμε, αλληλοεξοβελιστήκαμε, διαμορφώσαμε τις προσωπικότητές μας και κατασταλάξαμε εκεί όπου κατανοήσαμε εγκαίρως ή όχι  ότι ανήκουμε.
Και πλέον, κατέφθασε από αδήριτη ανάγκη και η ώρα να μετρηθούμε.
Ακόμη πιο λίγοι. Όσοι αντέξαμε. Αλλά, η άλλη όψη του νομίσματος, ακόμη πιο κρίσιμη μάζα. Ακόμη πιο αποφασισμένοι. Ακόμη πιο επικίνδυνοι για το «αυτό» που χτίζεται ως ιουδαϊκό κελί να περικλείει τα μυαλά των ανθρώπων.

Η αφορμή του παρόντος κειμένου, δόθηκε από μία πρόσφατη νυχτερινή έξοδο σε έναν χώρο μουσικής τέχνης, που θα ανέμενε κανείς, να έχει όλα αυτά τα στοιχεία που θα έκαναν έναν οποιονδήποτε έφηβο κάθε ηλικίας, να αναπνεύσει αυτό το διαφορετικό, το ελευθεριακό στις ιδέες. Αυτό που θα τον ξημέρωνε σε κάποιο ύψωμα να δει την ανατολή του Ηλίου, με παρέα ή όχι.
Τι αντίκρισα; Μόνον το φτωχό κουφάρι όλου αυτού, με ένα πολύ ακριβό ομολογουμένως περιτύλιγμα. Μέσα σε αυτό το φτωχό κουφάρι, περίσσευαν τα σκουλήκια της αυταρέσκειας και του μηδενισμού. Χόρευαν ηδονιστικά για αυτοεπιβεβαίωση, με πεταμένη στα σκουπίδια οποιαδήποτε άλλη ταυτότητα. Ακόμη και του φύλου τους ή του προσδιορισμού τους. Δεν ήταν ούτε απόλυτα
“straight”, «gay», «bi», ή πως στο διάολο τους ονόμασε με το ζόρι το ειρηνοδικείο των ΜΜΕ.
Δεν ήταν ούτε άντρες ή γυναίκες λέω εγώ. 

Προσωπικά, ουδέποτε με απασχόλησε τι επιλέγει ο καθένας για τον εαυτό του, αρκεί να μετέδιδε αξιοπρέπεια και σιγουριά.
Εχθές, είδα μόνον ηττημένα πτώματα, γκογίμ των κελιών της ιουδαικής ερήμου που φύσηξε στάχτη και θυσιόχωμα από τις πλάκες της διαταγής της Τορά.

Η Τέχνη, η Τέχνη της Μουσικής, η Ποίηση που τη συνοδεύει, οφείλει να είναι όταν μπαίνει στην αστική της λαϊκή έκφραση,  επαναστατική. Σε όλους τους ρυθμούς και τους στίχους της.  Για να συνοδεύει κάθε εφόρμηση, κάθε πένθος, κάθε άρνηση και κάθε αποδοχή.  Δεν είναι ένα συνοδευτικό εργαλείο εκτρώσεως και αυτό-ακρωτηριασμού.
Ναι, η μουσική μας, και η Τέχνη μας εν γένει, οφείλει να τρομάζει κάθε εχθρό.
Τον «ανυποψίαστο πολίτη του δελτίου των 8», και όχι να μας χαζεύει τρώγοντας κοπροτροφή στον καναπέ του.

Δεν μεσολάβησαν πολλά χρόνια, από τότε που σε περίμετρο γύρω από τις συναυλίες μας, έβρισκες κάθε δυνατό έντυπο ή μπροσούρα να διαμοιράζεται με ανταπόκριση από τον κόσμο, και όχι διαφημιστικές βλακείες για να φορτωθείς και άλλα «καταναλωτικά αγαθά».
  Οι αφίσες μας, είχαν Κλασικά Αγάλματα και Ηρωικές Μορφές αντρών και γυναικών, ακόμη και αστικών τεράτων σε ένα μαύρο χιούμορ. Είχαν αυθεντικά Σύμβολα και Εμβλήματα, και όχι copyrights trade marks.

Κάπως έτσι, λοιπόν, αναγνωρίζουμε άλλο ένα οχυρό του ερημοποιητή εχθρού μας.
Του χωμάτινου και αιματηρού μηδενιστή του Ελληνικού, αλλά κάθε άλλου αυθεντικού Εθνικού Πολιτισμού.
Ήλθε και έχτισε έξυπνα, με διαβρωτικό υλικό να μιμηθεί τους επαναστατικούς τρόπους μας, και αντί να τους πολεμάει, τους εγκολπώνει ως μόδα, και αντιστρέφει τόσο το νόημά τους, όσο και τη χρήση τους. Πανέξυπνο ομολογουμένως.



Ότι έκανε και πιο παλιά με άλλες μορφές τεχνητής παραφροσύνης, σπέρνοντας πάνω στις εξαγγελίες, τα νομιζόμενα μας και τους βηματισμούς μας, ώστε να είναι γρήγορη και η στοχοποίησή μας.
Βλέπεις, αγαπητή αναγνώστρια και αγαπητέ αναγνώστη, φίλε ή εχθρέ, και αν είσαι εχθρός, ελπίζω να τρομάζεις που σε γνωρίζουμε και σε καταλαβαίνουμε τι κάνεις, το ίδιο «πόπολο»
που αποδέχτηκε με τόση ευκολία το «λεφτά υπάρχουν» του ΓΑΠ, ήταν φυσικό, να αποδεχτεί και «600 Σωρρικά δις», γιατί το κλειδί ήταν στην ανευθυνότητα και στο μεσσιανικό του μηνύματος. Μικρή σημασία έχει ότι ο ένας ήταν από τζάκι όπως λέμε και ο άλλος ήταν από το πουθενά.
Το έξυπνο του τρόπου, ήταν ότι στη δεύτερη περίπτωση, με τον Σώρρα, φρόντισε να μπορεί να έχει μία ευκαιρία να κλειδώσει στον εισαγγελέα των ΜΜΕ, και μία καλή εκστρατεία λάσπης όποτε του χρειαστεί, και εμάς τους Εθνικούς, τους Παγανιστές ντε, (ναι μικροί μου ναφθαλινωτοί ελληνάτοι του πληκτρολογίου που αναπηδάτε στις αφράτες  καρεκλίτσες σας επειδή σας θίξαμε τον ιδεοτίποτα κάλλο σας, ότι είστε « μόνον Έλλην, τίποτε άλλο», βγάλτε αφρούς τώρα).
Όπως πιο παλιά με άλλη «τεχνολογία», έκαναν με τους Φουράκηδες, του Κεραμυδάδες, τους Εψιλον, τους, τους κάθε μορφής πληρωμένους ή αυθεντικά ηλίθιους που χρησιμοποίησαν.
Τώρα, είναι ο Σώρρας. Ε, και; Αύριο θα είναι κάποιος άλλος, που μπορεί και να τους αυτοκτονήσει ως άλλος Αιδεσιμότατος  Jim Jones. Ίδια μεθοδολογία.




Φτάνοντας λοιπόν να κάνω αυτό τον κύκλο στις σκέψεις αυτές, οφείλω να σημειώσω, ότι όσο κοπροπασπαλισμένα και ας δείχνουν τα πράγματα, όσο και αν πέφτει το ηθικό εντός του οχυρού των Παγανιστών Επαναστατών, κάνουν λάθος που δεν κοιτούν τα πράγματα όπως τότε, ως έφηβοι, και για όσους όντως ηλικιακά έφηβους στο τώρα, δεν ενεργοποιούν την ηλικία τους μακριά από τα κινητά τους.

Στον βαθμό που ο εχθρός καλύπτει τα δεδομένα μας, ταυτόχρονα  σε ανάλογη δυναμική, εμείς, οι Παγανιστές Εθνικοί Επαναστάτες, αυτοί που διεκδικούμε την Εθνική μας Αυτοθέσμιση, θα δίδουμε ακόμη πιο επαναστατικά μηνύματα. Ακόμη πιο έντονα τα χρώματα, ακόμη πιο λυσσώδη την ορμή της Ποίησής μας.



Απέναντι στους Θεοκράτες, υψώνουμε νέα Αγάλματα, νέες Μορφές, θα εκπονήσουμε νέα Σχέδια. Θα στοχεύσουμε πώς θα χτίσουμε Νέες Πόλεις.
Θα πετάξουμε το ιουδαϊκό κιπά, το ανατολίτικο σαρίκι, το ισλαμικό φέσι, και τη προτεσταντική χωρίστρα από τα μαλλιά των Πολιτών, με μία Πολιτισμική και Πολιτική Εύθυμη Σφαλιάρα στον αυχένα τους.

Στο χρονικά στενό μικρόκοσμό μας, έρχονται καλπάζοντας, οι νέοι διαχειριστές μας,
ο -κρατήστε καλά τι σας γράφω εδώ τώρα, θα έχει συνέχεια-, επισήμως δεδηλωμένος αρνητής των όρων Hellenism, και Ethnic Hellenismos. O κύριος υιός Μητσοτάκης.
Μαζί του, έρχονται και οι υπόλοιπες τάσεις της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, της δίωξης ιδεών, του «πολιτικά ορθού», του κοινωνικού και ιδεολογικού θερίσματος.

Ε, καλοί μου Σύντροφοι, Πατριώτες Έλληνες, Εθνικοί, Παγανιστές, χαμογελαστοί ή κατσουφιασμένοι πάνω από την οθόνη του υπολογιστή σας αυτή τη στιγμή.
Ακόμη και οι λυσσασμένοι εχθροί, εσείς που θέλετε ντε και σώνει να είμαστε όχι τα παραπάνω, και μας πετάτε ως αλλότριους.
Θα σας το ξαναπώ:

«Μία ημέρα θα φτάσει, είναι σίγουρο και τετελεσμένο, όπου θα πεθάνω.
Ένα πρωινό θα ξημερώσει για οποιονδήποτε άλλον, αλλά όπου και εσύ, δεν θα ζεις.
 Κάποιο μελλοντικό καταγεγραμμένο έτος στην ιστορία, θα ζουν άλλοι, όχι εμείς.
Αλλά, θα ζουν τα αποτελέσματα των δικών μας πράξεων, της δικής μας ευθύνης, των δικών μας αποφάσεων.
Κατά κάποιον τρόπο, εσύ, εγώ, εμείς, θα τους έχουμε καταδικάσει ή ανυψώσει.
Για την ώρα, από τη στιγμή που εγώ κατάφερα να γράψω αυτό το κείμενο, και εσύ να το διαβάσεις, ζούμε. Και ζούμε, σημαίνει ότι ακόμη διαμορφώνουμε ταυτόχρονα, το προσωπικό μας και συλλογικό μας τώρα, καθώς, και το μέλλον των επόμενων, που θα προέλθουν από τα δικά μας σώματα, αλλά, και από τις δικές μας πνευματικές προβολές, από με δυο λόγια, τις αποφάσεις μας.»

Καταλάβατε ή μπα; 
Ούτως ή άλλως, η συνέχεια στους δρόμους.




Τραγουδάκι να συνοδεύσει το παρόν, με εικόνες που θα αρέσουν και στα θύματα κάθε φύσεως.
Για τους στίχους, είτε βάλεις κινητό είτε υπολογιστή αντί για TV, το ίδιο είναι, μη σας τα λέμε και όλα ε;

There are paint smears on everything I own
The vapor rub is lying on a table of filth
Christmas cards to which I never reply
My eyeballs absorb only blue filtered light

Tv casualty, tv casualty
We're all right
Tv casualty, tv casualty

I wish they'd put prince namor on the tube
Hold on, I think I have to puke
There's a spot in the corner where I always go
I like to feed the flies that I know

But please don't feed my television screen
Please don't feed my television screen
Please don't feed my television screen
Please don't feed my television screen

Tv casualty, tv casualty
We're all right
Tv casualty, tv casualty

Babies in prison, they call it a womb
Nine month sentence, no parole
Slivers of steel stuck in your lungs
Breathe deep, we need a donor for blood

Jaguars at the cemetary
Cadillacs grazing at your grave
Zeniths grazing at your grave
Sonys grazing at your grave

Tv casualty, tv casualty
We're all right
Tv casualty, tv casualty
We're all right
Tv casualty, tv casualty