Κυριακή, 30 Ιουνίου 2019

Ο Σαούλ, πάντοτε θα μένει απογοητευμένος στον Άρειο Πάγο των Αθηνών.


Για το γεγονός της δοξολογία προς τον Σαούλ, η οποία επιδεικτικά έλαβε χώρα ξανά επάνω σε έναν Ελληνικό Ιερό Τόπο, διαβάσαμε στον Τύπο τις δηλώσεις και τα κηρύγματα των κληρικών της ανατολικής εκκλησίας, στα οποία, ήταν διάχυτα τα μισαλλόδοξα μηνύματα και τα ιστορικά παιδιάσματα.





Δεν είμαστε ασυνήθιστοι ούτε σε ύβρεις, ούτε σε ιστορική παραδοξολογία
από την κατοικοεδρεύουσα χριστιανική ανατολική εκκλησία, όπως δεν είμαστε ασυνήθιστοι
και στον αυτοβαυκαλισμό της σε ότι αφορά την ιστορία της κάθε φορά που προσπαθεί
να πείσει το εγώ της και τους ακόλουθους της θρησκευτές, για το αξιακό της σε σχέση
με τον Ελληνισμό, τα Έθνη και τον Πολιτισμό.

Μας είναι σχετικώς αδιάφορη η όποια αφήγηση της, σε ότι έχει να κάνει με τα ζητήματα
θρησκευτικής πίστης που ο καθένας και κάθε μία -θα έπρεπε να μπορεί να- επιλέγει
ελεύθερα, ύστερα από μία εγκύκλιο και πλήρη παίδευση στη διάρκεια του εκπαιδευτικού βίου,
(αντί για μία βίαιη προγραμματισμένη κατήχηση που έως σήμερα υφίστανται οι Έλληνες και Ελληνίδες μαθητές και μαθήτριες, οι οποίοι στη συνέχεια ως Πολίτες καλούνται να αναλύσουν δεκάδες επί δεκάδων αντικρουόμενα ζητήματα)
Δεν μας είναι όμως καθόλου, μα καθόλου αδιάφορη, η αφήγησή της παραδοξολογίας της,
όταν έρχεται, υπό την αιγίδα του κράτους μάλιστα, να υβρίσει, να συκοφαντήσει, να κακολογήσει
και να διαστρέψει τον Ελληνισμό ως Εθνισμό, ως αυταξία. Καθόλου δεν μας είναι ανεκτό,
όταν υβρίζει την Εθνική Θρησκεία του Ελληνισμού, η οποία, παρόλο που διώχθηκε αγρίως και αιματηρά, συνεχίζει την Ιστορική της πορεία, με τον διεστραμμένο παραλογισμό, του να πρέπει να αποδείξει το Σώμα της, ότι είναι το αυθεντικό και Ιθαγενές στον ίδιον τον Τόπο όπου μεγαλούργησε.



Δεν μας αφήνει σιωπηλούς καθόλου, το να προσπαθεί να ληστέψει τον ίδιο τον Εθνικό μας Πολιτισμό, καθώς και τον Πολιτισμό άλλων Ευρωπαϊκών Εθνών, αυτοαποκαλούμενη εκπολιτιστής η ίδια, η οποία  έχει θρόνο φτιαγμένο από σπασμένα Αγάλματα των Εθνικών μας Θεών, και παλάτι,
από τους ρημαγμένους κίονες των Ναών μας.
Δεν μας επιτρέπεται η σιωπή, όταν σκαρφαλώνουν στον Άρειο Πάγο, για να τιμήσουν τον ιδρυτή τους  (ο οποίος και δικαίως, όπως ανέφεραν στο κήρυγμα τους οι ίδιοι, έφυγε..."απογοητευμένος", αφού οι Έλληνες είχαν ήδη λύσει με τη Λογική, τη Φιλοσοφία, και την Θεολογία τους τα ανύπαρκτα προβλήματα που έφερε ο Σαούλ στην Αθήνα), κάτω από την αδικαίωτη σκιά του Εθνικού μας Ναού της Πολιάδος Θεάς Αθηνάς, και προσπαθούν με ειρωνικό κήρυγμα να στερήσουν ακόμη και την...οντολογία (!) από τον Ελληνικό Πολιτισμό, προσπαθώντας να πείσουν, ότι η πίστη τους, έλυσε και αυτό το..πρόβλημα.

Μετά από τόσους αιώνες κυριαρχίας, δια της επιβολής, της ανατολικής θρησκείας στην Ελλάδα, πόση ανάγκη έχει άραγε, το ετεροπροσδιοριστικό αφήγημα της;
Γιατί η τόση..υπαρξιακή ανησυχία, ώστε να πρέπει να εξυβρίζουν την  ήδη κατά νόμον γνωστή Εθνική Θρησκεία των Ελλήνων; Ρητορικά τα ερωτήματα μας φυσικά. 


Εμείς, οι "ανοντολόγητοι" και σε "βαθύ σκότος" Εθνικοί, τους καλούμε να αυτοπεριοριστούν στην όποια δική τους ποιμαντική και θεολογία, και να σταματήσουν, τηρώντας τουλάχιστον την ευγενή κοσμική άμιλλα, να εξυβρίζουν τόσο τον Ελληνικό Εθνικό Πολιτισμό, και φυσικά, να μην καθυβρίζουν τους Θεούς και τις Θέαινές μας.

Ο Άρειος Πάγος, παραμένει ένας Τόπος Ιερός, του Ελληνισμού και όχι ένα τρόπαιο κατάκτησης και κυριαρχίας του Σαούλ από όπου θα εξυβρίζεται ο Εθνικός Πολιτισμός στον ίδιο του τον Τόπο.








 Σε έναν μονοθεϊστικό κόσμο, σε μίαν Ευρώπη, όπου οι 3 ανατολικές θρησκείες, κάτω από την ανταγωνιστική, ή και συναγωνιστική, όπως το δει κάποιος- απαίτηση να κυριαρχήσει η "αποκαλυπτική" τους μεσσιανολογία, και διεμβολίζοντας και τις πολιτικές -ήδη ηττημένες- ιδεολογίες, έχουν ξανά-καταφέρει να διακινδυνεύουν εκ νέου την όποια δυνατότητα προσφέρει η ιστορική συγκυρία, ώστε οι άνθρωποι να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους.
Ο Πολιτισμός, όσο και αν παραμένει υπό διωγμό από την αρνησιζωία του μονοθεισμού, θα αναζητά πάντοτε και την ελάχιστη δυνατότητα να αναπτυχθεί κατά τον ποιο Φυσικό Τρόπο.
Τον Εθνικό.
Αυτόν, όπου από την Ελλάδα, δημιούργησε και προσέφερε ότι ποιο Ανθρώπινο και Ευγενές,
δίχως την απαίτηση του να πρέπει δια της βίας και διαταγμάτων να ασπαστούν τα υπόλοιπα Έθνη.
Όσο και να προσπαθούν να το κρύψουν, πλέον σε όλη την Ευρωπαϊκή  Ήπειρο, τα Έθνη επαναφέρουν στους Τόπους τους Εθνικούς τους Θεούς, και αναπόφευκτα, αναζητούν την απελευθέρωση από το μήνυμα που έσπειρε και ο Σαούλ. Το φόβο.
 
Είναι, ο Φυσικός Τρόπος του Πολιτισμού να αμύνεται πάντοτε.

Οίκος Ελλήνων Εθνικών, "Θύρσος"




Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

Προς την Θεά Νίκη και τον Βασιλέα Ήλιο.Τιμώντας Ήρωες,Πνευματικούς Ηγέτες. 26/6 Ημέρα αφιερωμένη στον Αυτοκράτορα Ιουλιανό και τον Φιλόσοφο Πλήθωνα Γεμιστό

Το ξημέρωμα της 26ης Ιουνίου, στον λόφο του Αρείου Πάγου,Μέλη του Οίκου μας,παρουσία
Αγαπημένων Φίλων από την Ελλάδα αλλά και την Γαλλία,και την συμμετοχή Ιερέων και Ιερειών 
της  Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας από τον Πρώτο και Επίσημο Φορέα του Όλου των Εθνικών
 και της Ε.Ε.Θ,το Υ.Σ.Ε.Ε., ύψωσαν εκ νέου κατά την Ιεροπραξία που πραγματοποιήθηκε στην Σύναξη μας, για 7ο έτος, τις αφιερωμένες στην Θεά Νίκη Σημαίες μας,
προς Τίμηση και Δόξα των Ηρώων μας, του Αυτοκράτορα και Φιλοσόφου Ιουλιανού, 
και του Εθνεγέρτη Πλήθωνα Γεμιστού.

Το πλήθος των πτηνών που γέμισε τον Ουρανό ακριβώς πάνω από τον Βωμό μας, από την έναρξη έως την λήξη της Ιεροπραξίας μας, στάθηκε για εμάς, ως ο καλύτερος των Οιωνών 
για την παρουσία μας στον λόφο έναντι του Ναού της Θεάς Προστάτιδας των Αθηνών.
Η Σημαία μας, υψώθηκε αυτό το έτος και στην Αγγλία Τιμητικά για την σημερινή ημέρα, από ιδιαίτερα αγαπητό συνάδελφό μας, μεγεθύνοντας την όλο και μεγαλύτερη,
 διάδοση της Έγερσης του Εθνισμού επάνω στα δυσλειτουργικά συντρίμμια της σύγχρονης εποχής.

Από Ελλάδα, Γαλλία, Αγγλία, συμμετείχαν για τον φετινό Κύκλο, ανανεώνοντας Δεσμούς 
και υποσχόμενοι το Έργο μας είναι να διευρυνθεί περισσότερο.
Ακόμη, στάλθηκε προς την Οργάνωση των Αδελφών Ιταλών Pietas, επετειακός μας Χαιρετισμός 
ένα έτος μετά την παρουσία των αγαπημένων Φίλων μας στην Αθήνα.

Η Τιμητική Ημέρα, ολοκληρώθηκε με τη νυχτερινή Ιεροπραξία και Συμπόσιο
που πραγματοποιήθηκαν στην αίθουσα "Αίθων" του Οίκου μας.

Το Κάλεσμα των Εθνών, είναι η υπακοή στο Ζην κατά Φύσιν.
Στη διαδοχή του μέλλοντος, τα Έθνη θα είναι Κραταιά,
με τις Παραδόσεις τους ενεργές, και τα Ιερά μας Παλινορθωμένα.
Η ημερομηνία της 26ης Ιουνίου, δεν αποτελεί ευκαιρία ευχής, αλλά Υπόσχεσης.
Τιμή, Μνήμη, Περίλαμπρη Δόξα σε Θεούς και Προγόνους, σε Μαχητές και Οδηγούς.


(Φωτογραφικά στιγμιότυπα της ημέρας, που αποτυπώθηκαν και από τον φακό του δημοσιογράφου κ. Ηλία Σιατούνη, τον οποίον και ευχαριστούμε θερμά.)
























 


Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

Kveðjur Allfáðr Oðin! Από τη Συναυλία των Enslaved στην Αθήνα (10/5/"19")






Όπως έχουμε υποσχεθεί, σε κάθε δυνατή ευκαιρία όπου θα έχουμε τη δυνατότητα του χρόνου και των μέσων, θα παριστάμεθα δημοσίως, δηλώνοντας ένα απλό και ουσιαστικό “Παρών”, ως Εθνικοί, ως Παγανιστές, ανάμεσα στα διάσπαρτα πολιτισμικά και πνευματικά συντρίμμια αυτού του κόσμου.
Έτσι και χθες βράδυ, παρευρισκόμενοι στην συναυλία των Νορβηγών Enslaved, τιμώντας την παρουσία τους και το έως σήμερα πολύ ιδιαίτερο έργο τους, αναρτήσαμε στον εξώστη του συναυλιακού χώρου ένα πανό μας και μία σημαία με το Ιερό Έμβλημα του Θεού Odin, σημείο αναφοράς, ότι στον χώρο παραβρέθηκαν: “Heathens, Gentiles, Pagans”.


Δεν βρεθήκαμε εκεί, απλώς για διασκέδαση. Δεν έχουμε να διασκεδάσουμε τίποτα από την αυξανόμενη παραφροσύνη που τυλίγει τη σύγχρονη εποχή. Δεν της οφείλουμε τίποτε άλλωστε.
Οι στίχοι των Νόρδων, εξελισσόμενοι μέσα στα χρόνια, από το “92”, που ως ανήλικοι έφηβοι ακόμη, έως σήμερα, μεταφέρουν μηνύματα, αποκλειστικά για τον Άνθρωπο που επιθυμεί να μυσταγωγηθεί στο διαβατήριο πέρασμα της Γης και του Ουρανού. Των Ρούνων και της Φωτιάς.
Του Πάγου και της Δημιουργίας.
Η μουσική τους, τραχιά και πολύπλοκη ταυτόχρονα, δεν είναι για τους πολλούς, αν και πολλοί μαγνητίζονται έτσι και αλλιώς.


Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μόνον μήνες, η πρώτη με την έλευση των Wardruna τον Απρίλιο, είχαμε τη δυνατότητα, εμείς που αναγνωρίζουμε και προσπαθούμε να διαβούμε μέσα από την Δύναμη της Φωτεινής και Μυστηριακής Σοφίας που διαπερνά τους Κόσμους, μέσα από τον Έναν Οφθαλμό του Πατέρα Όντιν, να συμμετέχουμε στη φιλοξενία και την υποδοχή των Φορέων του Βόρειου Αναβάτη των Κόσμων.
Δεν γνωρίζουμε και δεν θα αναρωτηθούμε για τη γνώμη του παριστάμενου ακροατηρίου, ή ακόμη, εδώ τώρα, των περαστικών αναγνωστών του παρόντος.
Κατανοούμε ότι στους περισσότερους είναι κάτι άγνωστο, διαφορετικό, ή, ακόμη και αδιάφορο
το Ιερό. Αποτελεί “παρωχημένο” το Παραδοσιακό, ή απλώς “βαρετό”.
Φώτα, ένταση, αλκοόλ, Παρασκευή βράδυ, μία metal συναυλία ακόμη.
Και τη Δευτέρα, κεφάλι σκυφτό, γκρίζα πόλη, λειψή αμοιβή, εργασία που σε υποτιμά, σκουπίδια στους δρόμους, πεταμένα ολόγυρα, ή απλώς να περπατάνε σε παράκρουση.
Υπομονή, καλοκαίρι πλησιάζει, κάπου θα βρεθούν δύο μέρες να ξαπλώσει να ξεχαστεί η μιζέρια.
Για εμάς, τους προφανώς λιγότερους, ο Χειμώνας δεν θα περάσει, και ο Πάγος καλύπτει όπως το σεντόνι τον ασθενή τις πόλεις και τους ανθρώπους. Στον ξηρό Πάγο του Χρόνου της Πτώσης του πολιτισμού αυτού, ανοίγουμε μία ακόμη Θύρα εργαζόμενοι για την Εποχή όπου τα Ονόματα των Θεών θα πυρώνουν, όπου θα ανθίσουν και πάλι τα δέντρα.


Οι Νορβηγοί, πέρασαν από την Αθήνα, ως ένα πραγματικό Πλήρωμα ενός Drakkar που στερούμενο ανάγκης να διασχίσει εν όπλοις θάλασσες, είχε ακριβώς την ίδια ισχύ, μεταφέροντας νότες.
Κάθε τραγούδι, εμπεριείχε ταυτόχρονα πολλά ακόμη. Ένα καλειδοσκόπιο ήχων και νοημάτων, που έκανε το κοινό, δίχως να το συνειδητοποιήσει, και είναι σαφές αυτό, να πλησιάζει όλο και περισσότερο μπροστά στη σκηνή, και στο τέλος απλώς έχοντας σβήσει την αίσθηση του τόπου και του χρόνου, να πλεύσει μαζί με τους Νορβηγούς στο ταξίδι της Μουσικής και των Ρούνων.
Θα μας μείνει αξέχαστη η απλότητα και η εγκαρδιότητα των ανθρώπων του Βορρά, που αδιαφόρησαν πλήρως και καθέτως να επιδείξουν κάποιου είδους υπεροψία ως …“stars”
Θα μας μείνει επίσης χαραγμένη στη μνήμη μας, η στιγμή όπου ο τραγουδιστής, ανακοινώνει την λήξη της συναυλίας, και αναγγέλλει το τελευταίο άκουσμα, θέλοντας να συνδέσει τις δύο Εθνικές Παραδόσεις μας. Αναφέρεται στον Ζευ, και μας αποχαιρετά στο Όνομα του Πατέρα του Βορρά.
Όσοι καλόγνωμοι άνθρωποι εχθές, άντρες και γυναίκες μας πλησίασαν να μάθουν για τις σημαίες και τα πανό μας, μας χαμογέλασαν μετά, κατανοώντας επακριβώς γιατί τα υψώσαμε.
Όσοι Εθνικοί, φίλοι ακροατές της Metal έλειψαν το βράδυ της Παρασκευής από την εμφάνιση των Enslaved, έμειναν κατά πολύ φτωχότεροι εμπειριών.


Kveðjur Allfáðr Oðin!













Τετάρτη, 1 Μαΐου 2019

Επανέκδοση του βιβλίου "Γκρίζα Χώρα" από τον Θωμά Μαστακούρη


Ο πολύ αγαπημένος μας Φίλος, Θωμάς Μαστακούρης, μέσω των εκδόσεων
SELINI (Ψύχαλος), επανέκδοσε το συλλογικό του έργο με τίτλο:
”Η Γκρίζα Χώρα, και άλλες Ιστορίες από τον Μακρινό Βορρά”, (πρώτη έκδοση το “2013” από την Ars Nocturna) συνεχίζοντας την ευγενή του προσφορά προς το αναγνωστικό κοινό, της γνωριμίας ενός Αξιακού συγγενές προς το Ελληνικό, και πάνω από όλα, ανθρώπινο και διδακτικό.
Γνωρίζουμε, ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων, και Θεών επιτρέποντων, θα δούμε σύντομα νέο έργο από την πένα του κ.Μαστακούρη, κάτι που θα χαροποιήσει το πολυπληθές αναγνωστικό του κοινό.
Δυο λόγια για το έργο, από την πρώτη παρουσίαση, όπως την είχαμε από τον Οίκο μας αναρτήσει στην ιστοσελίδα μας, μπορείτε να διαβάσετε στον σύνδεσμο εδώ.
Μπορείτε επίσης να παραγγείλετε το βιβλίο και από το βιβλιοπωλείο "Λαβύρινθος" εδώ
Παροτρύνουμε ανοιχτά κάθε αναγνώστρια και αναγνώστη να στηρίζουν τις έντυπες εκδόσεις των βιβλίων, όχι χάριν κάποιας “ρετρό” διάθεσης, ούτε μόνον για να στηριχτούν συγγραφείς και εκδότες ώστε να μπορούν να προσφέρουν το έργο τους προς εμάς, κάτι που είναι αυτονόητα δίκαιο εκτός όσων δεν έχουν συνηθίσει να υποτιμούν τα πάντα στο “έλα μωρέ”.
Αλλά, επειδή ως αναγνώστες και οι ίδιοι, κατανοούμε ότι βιώνει κανείς πλήρης αισθήσεων ένα κοπιώδες πνευματικό έργο πολύ περισσότερο μέσα από ένα έντυπο βιβλίο, παρά πίσω από την οθόνη και την οχλαγωγία της ταυτόχρονης πληροφορίας του ψηφιακού κόσμου.


Τρίτη, 16 Απριλίου 2019

Νέο Περιοδικό από τον Οίκο του Θύρσου: Pyra



Ανάμεσα σε αναρτήσεις επί αναρτήσεων κάθε ύφους, θεματολογίας και ποιότητας,
στον χαοτικό δαιδαλώδες ιστό του διαδικτύου, και με επίγνωση για το πόσο δύσκολο είναι
όχι μόνον να φτάσει εις γνώσιν των οποιονδήποτε μία συγκροτημένη εργασία κάποιων σελίδων,
και να αφιερωθεί το ελάχιστο του χρόνου ανάγνωσης που απαιτείται,αλλά να ενεργοποιηθεί
έστω,κάποιου είδους ενδιαφέρον μπροστά σε φανταχτερές ιστοσελίδες με φωτογραφίες και
αναφορές που κλωτσάνε απευθείας στο ένστικτο, με τρόμο ή λαγνεία εναλλάξ ή
και σε συνδυασμό,εμείς, με ηρεμία, παρ όλη την σφοδρή πίεση της καθημερινότητας
του καθενός μας, συγκεντρωθήκαμε και εργαστήκαμε ώστε να ετοιμάσουμε τη
διάδοχη περιοδική έκδοση του Οίκου του Θύρσου.

Ξεκινάμε, ευελπιστούμε, μία ισορροπημένη διάταση στον Χρόνο, ακριβώς όπως
και το ταξίδι ενός ανθρώπου. Το σώμα στο “εδώ” η Ψυχή ήδη ταξιδεμένη
από “πριν” και τα έργα του, γινόμενα διαρκώς,
σε ένα ακόμη άγνωστο αποτέλεσμα, σκιαγραφούν με Θέληση το Μέλλον..
Ένα συνολικό πεδίο ενέργειας χώρου και χρόνου.

Ένα Αρχαίο Μέλλον, με σημείο μόνον, ως προσωρινή “στάση,” το διαρκώς αποθνήσκων, “τώρα”.
Το πόσο καλαίσθητο είναι το παρασχεθέν υλικό μας,χρήσιμο ή όχι ως σύνολο Λόγου,
είναι για τον κάθε έναν και την κάθε μία αναγνώστη και αναγνώστρια,ένα προσωπικό θέμα που
απλώς μένει να φανεί το διαπιστώσει.

Κατά τη διαδικασία της συγγραφής και του δημιουργικού,προφανώς και ελπίζαμε 
ότι θα είναι αρεστό όπως το βλέπαμε να γεννάται, κεφάλαιο ανά κεφάλαιο,αλλά επιλέξαμε
να είναι ακριβώς όπως μας βγαίνει, δίχως κάποια προσπάθεια με κάποιου είδους τετριμμένα “κόλπα”,
ώστε να στρογγυλέψει,τρόπω τινά,η συνολική εικόνα του.

Προφανώς επίσης, και δεν διεκδικούμε κάποιου είδους “δάφνες” επαγγελματικής συγγραφής.
Το έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν.
Όμως,δεν παύουμε να διεκδικούμε σε συγκεκριμένη βάση θέσεων,και κυρίως υπεύθυνα,
την παλινόρθωση αυτού που αποτελεί το υλικό του Πολιτισμού. Τον αυθεντικό Εθνισμό μας.
Της Ελλάδος και των Εθνών της Ευρώπης, και όχι μόνον αυτής.

Μπορεί λοιπόν να διανύουμε μία περίοδο όπου οι φωτογραφίες και τα πρόχειρα βίντεο,
έχουν σχεδόν αντικαταστήσει το βάρος του γραπτού λόγου,και πλέον ο χρόνος να μοιάζει “λίγος”,
προσπαθώντας κάθε μία και ένας,να συμπιέσουν πολλές,και εν πολλοίς,άχρηστες πληροφορίες
που μας βομβαρδίζουν,και έτσι να παραμένουν διαρκώς με το κεφάλι τους ως σκουπιδοτενεκές,
πασχίζοντας να χωρέσουν ότι προλαβαίνουν,αλλά εμάς δεν θα μας αποτρέψει αυτό από το προσφέρουμε
το καλύτερο δυνατόν που μπορούμε,σε...κουραστικό γραπτό λόγο.

Είναι χρέος και κυρίως καθήκον, όσο η καταφανής πτώση παντού εξαπλώνεται με 
ραγδαίους ρυθμούς,να προσπαθεί κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος, ώστε να προσθέτει 
στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς,όσο το δυνατόν περισσότερη Ποιότητα μπορεί.
Θα έλθει η στιγμή,-και δεν αποτελεί κάποια καταθλιπτική ευχή αυτό,αλλά μία βεβαιότητα-
όπου η ισορροπία θα επανέλθει,όπως πάντοτε γίνεται ανά το πέρασμα των ετών,
και τότε, η πλευρά της ποιότητος και του Κάλλιστου,θα προσφέρει εκ νέου,
μικρότερης ή μεγαλύτερης αξίας θησαυρούς από όσους έχουν προσεκτικά φυλαχτεί.

Μας είναι αρκετό να γνωρίζουμε και να πιστεύουμε από πλευράς μας,
ότι ένα ελάχιστο μόνον μερίδιο αυτού,θα έχουμε συνεισφέρει και εμείς με κάποιον τρόπο.
Και μία Ψηφίδα μόνον,μπορεί να κάνει τη διαφορά στην Όψη του Μέλλοντος.
Μέσα λοιπόν από τις διαδικτυακές μας εκδόσεις,το “Ιδεών Άντρον”,προσφέρουμε 
τη νέα μας συλλογική εργασία,με το περιοδικό μας, τιτλοφορημένο, “Πυρά”/”Pyra”.

Καλήν Ανάγνωση.


Περιεχόμενα τεύχους:
1) Για την αυθεντική Παράδοση που αγωνιζόμαστε ως Εθνικοί
    κείμενο του Alain de Benoist
2) Απόσπασμα από το έργο του William Miller
    “Η Ελλάς επί των Βυζαντινών”
3) “Burning Heretics” lyrics by Apoptygma Berzerk (English)
4) O Κόμης Dahlberg και η συνεισφορά του στη Σουηδική Μνήμη
5) Ύμνος στη Θεά Εστία του Αριστόνοου
6) “Εύφημος Μνεία” στον Richard Livingstone
7) Ακαδημαϊσμός και Νεοκλασικισμός
8) Η συμμετοχή των Πληθωνιστών στις τελευταίες μάχες
     του 15ου αιώνα κατά των Οθωμανών
9) “Υπατία”- Ποίημα του Leconte de Lisle (Francais,Ελληνικά
10) Ζώντας ως Πολεμίστρια στον σύγχρονο κόσμο
11) Με το Μάτι της Θύρσης
12) Ο Θεός Θωρ, και οι ναυτικοί τον Μεσαίωνα (English, Francais, Ελληνικά)
13) Το Ιερό της Νύμφης των Αθηνών διαμέσου των αιώνων
14) Κατάκτησε ή πέθανε
15) Γλώσσα και Ταυτότητα
16) Ύμνος στον Θεό Δία του Κλεάνθους (English, Ελληνικά)
17) Ύμνος στην Θεά Αφροδίτη της Σαπφούς (English, Italian, Ελληνικά)
18) Ύμνος στον Θεό Ήλιο του Μαρτιανού Καπέλλα (English, Latin, Ελληνικά)
19) Τέχνας κατεργάζεστε: Solis in Antris
20) Η Κατάρα του Πεύκου

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019

Από τη συναυλία των Wardruna και από την Αμνησία στη Μνήμη.




“Ποιοι είστε;”, “Τί είστε;”, “Δωδεκαθειστές;”. “Όντως πιστεύετε σε Θεούς;”
”Ξωτικά και έτσι;”, “ Αλήθεια τώρα είστε Παγανιστές ή για εντυπωσιασμό ο τίτλος;”
  Αυτές, ήταν μερικές από τις ερωτήσεις που αυθορμήτως δεχτήκαμε εχθές μόλις αναρτήσαμε το πανό μας στη συναυλία των Wardruna εχθές 23/3 στην Αθήνα για να τιμήσουμε τους αγαπητούς Νορβηγούς της Παράδοσης που μας επισκέφτηκαν και να τους δείξουμε ότι είμαστε και άλλοι εδώ όπου “ we are not just romanticizing the past” (δεν ρομαντικοποιούμε απλώς κάποιο παρελθόν”, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο ηγέτης και ιδρυτής της μπάντας από σκηνής, στον πολύ αυθόρμητο και ανθρώπινο λόγο του προς το Αθηναικό κοινό που ήλθε να τον ακούσει.
  Η συναυλία; Αψογη. Τα συναισθήματα που απορρέει η μουσική τους; Ειλικρινή και ατόφια.
Μία πραγματικά προσωπική κατάθεση, και ταυτόχρονα, μία αποτύπωση αντίληψης λαικής αγνής καθημερινότητας στη γέννεση, τη ζωή και τον θάνατο ακόμη και του πλέον απαίδευτου ανθρώπου, αλλά σε παροιμιώδη επαφή με τη Μητέρα Γη.
  Δεν θα θέλαμε να κρίνουμε την όψη του συναυλιακού χώρου αμέσως μετά την αποχώρηση του πλήθους, όπου εκατοντάδες και πλέον κουτάκια μπύρας ήταν διάσπαρτα στον χώρο. Αυτή είναι η διαπαιδαγώγηση που έλαβαν οι άνθρωποι, αυτό παράγουν αναγκαστικά.Σκουπίδια.
Θέλουμε να δώσουμε ένα μήνυμα ελπιδοφόρο, ένα μήνυμα αγνότητος, όπως του γλυκύτατου ύπνου που συνοδεύει μία κουραστική ημέρα και σε ξεκουράζει, όσα και αν ήταν τα προβλήματα.
  Οι άνθρωποι,ανάμεσά τους, Ιταλοί, Βούλγαροι, Γερμανοί, ίσως αν καταλάβαμε καλά, Αμερικανοί και Σουηδοί, συντριπτικά νεαρής ηλικίας που βρέθηκαν στον χώρο, είτε λόγω της τηλεοπτικής σειράς που διεύρυνε το ακροατήριο των Wardruna, είτε επειδή τους ήξεραν από παλαιότερα, έλαβαν τον μαγνητισμό της ουσιώδους Ποιότητας που συνοδεύει τον άντρα και τη γυναίκα στο κοινό τους ταξίδι ως Οικογένεια, από τη Ζωή προς τον Θάνατο, και από την Παλλιγένεση προς το Άπειρο.
  Η σιωπηλή, δίχως περιττές εμπορικές ατάκες, απόδοση της μουσικής των Νορβηγών, καθήλωσε άπαντες.
  Τραγούδι με το τραγούδι, στίχο με στίχο, μία Ιερή σιγή απλώθηκε σταδιακά, καλύπτοντας την τυπική ατμόσφαιρα μιας συναυλίας. Χαρακτηριστικό της Ερμητικής Σιγής, το σταδιακό και σχεδόν ολοκληρωτικό σβήσιμό των οθονών κινητών, φωτογραφικών μηχανών, και κάθε είδους ηλεκτρονικής συσκευής, αφού η Ψυχή, παρασύρεται τελικώς από τη Δύναμη των Στοιχείων, και από το Χάος προς την Τάξη, νομοτελειακά.
  Η Μουσική, είναι ένα Θεικό Δώρο πράγματι.



  Καθώς, λυνόταν το πανό μας με το πέρας της συναυλίας, ένας συμπαθέστατος άνθρωπος μας πλησίασε να μας ρωτήσει και αυτός, τί μέρος του λόγου είμαστε. Μαζί με την έγκυο σύζυγό του είχαν αποτυπωμένη αυτή την αγνή κούραση που τόσο αναζητούμε στους ανθρώπους γύρω μας.
  Η συζήτήση μαζί του, και μπροστά στις δίκαιες ενστάσεις του απώθησης της μισανθρωπίας που μπορεί να κρύβουν συχνά-πυκνά διάφοροι γύρω μας με το πρόσχημα μιας “αγάπης” προς την πάτρια Παράδοση, ήταν αυτό που ολοκλήρωσε τον Κύκλο των συναισθημάτων και της εμπειρίας της βραδιάς. Ίσως ο μοναδικός από όσους είχαν την περιέργεια να ρωτήσουν τί είμαστε, που τα ερωτήματά του ήταν εξίσου αγνά με τη μουσική που πριν λίγη ώρα μας έντυσε.
  Οι απαντήσεις, εξίσου αυθόρμητες. Όποιος και αν είσαι, όπου και αν είσαι, αν τυχόν διαβάζεις, σε ευχαριστούμε, γιατί πολλές φορές, αυτό το απρόοπτο και αυθόρμητα διερχόμενο ερωτηματικό, μπορεί να βοηθήσει και εμάς, να συγκρατούμε την ουσία όσων πρεσβεύουμε, βαλλόμενοι και εμείς διαρκώς από την ασχήμια γύρω μας. Η μουσική των Νορβηγών, γεννάει άθελά της ποιότητα παντού.
  Σου ευχόμαστε η Οικογένειά σου να ευτυχεί.



   Ποιοί είμαστε λοιπόν;
Σε μια παράγραφο ψυχρή στον υπολογιστή, πώς να το περιγράψεις, θέλοντας να αφήσεις πίσω σου και μακριά όλα αυτά που ντύνουν με κουρέλια το Νου;
Είμαστε ίσως αυτοί, που επιθυμούν να μαζευτούν γύρω από το τραπέζι, ή γύρω από μία Φωτιά, και να ευχαριστήσουμε τους Θεούς του Τόπου, για το ότι έχουμε ο ένας τον άλλον.
Είμαστε το κλάμα του νεογνού, και το δάκρυ της Μητέρας καθώς ξέρει ότι ο πόνος της, επέφερε Ζωή.
 Είμαστε αυτοί, που αναζητούν χωράφι να σκάψουν, βιβλιοθήκη να γεμίσουν την Έμπνευσή τους.
Αυτοί που θα γελάσουν πιο πολύ από όσο θα δακρύσουν, και αν δακρύσουν θα προτιμούν να το κάνουν ως Τέχνη.
  Αυτοί που αγαπούν κάθε Τόπο, που σέβονται κάθε Εορτή και επιθυμούν να συμμετέχουν ή να την προστατεύουν και όχι να τη διαλύουν για να επιβάλλουν τη δική τους.
Αυτοί που στη Φωνή του Ομήρου, βλέπουν τον Άνθρωπο-Αρχέτυπο, τον Άνδρα και τη Γυναίκα, το Παιδί και την αγωνία τους να μεταρέπεται σε Αγώνα.
Αυτοί που ενδιαφέρονται να χτίσουν και όχι να γκρεμίσουν πρώτα.
Αυτοί που θα ξαπλώσουν στον Ήλιο και θα ανοίξουν το στόμα να πιουν από το νερό της Βροχής καθώς περπατάνε.
  Αυτοί που θα χαρούν αν αναζητείς και εσύ τους Τρόπους της Οικογένειάς σου, και θα σεβαστείς
τις Οικογένειες που θα γνωρίσεις, ακόμη και αν θες σιωπηλά να κάτσεις μακριά τους.
Αυτοί που θα Υμνήσουν Θεές και Θεούς για την Τάξη, ξέροντας ότι το Χάος δεν είναι κάτι διαφορετικό παρά η αναγκαία υπόσταση της Τάξης πριν εκδηλωθεί, και άρα, ποτέ κυρίαρχο.
Αυτοί που θα χαρούν αν γνωρίσουν ανθρώπους που μπορούν να διαφωνούν χωρίς να τσακώνονται, και που μπορούν αν τσακωθούν να πιουν μαζί μετά το γλυκό κρασί του Θεού Διονύσου.
Είμαστε Εθνικοί, αγαπάμε την Ελληνική Παράδοσή μας, και για αυτό κατανοούμε και σεβόμαστε τις αυθεντικές Παραδόσεις των ανθρώπων όπου έχει σπίτι με Εστία αναμμένη.
Είμαστε Έλληνες όπως φαίνεται, αφού η μία παράγραφος, έγιναν πολλές και ακόμη μιλάμε γιατί έχουμε πολλά να πούμε και να κάνουμε.
  Είμαστε Παγανιστές, γιατί έτσι θέλουμε, αυτό αναγνωρίζουμε, αυτό νιώθουμε. Είμαστε Ζωντανοί.
Γιατί μπορούμε να νιώθουμε στο κάτω-κάτω.
Σε ευχαριστούμε λοιπόν άγνωστε Φίλε για τα ερωτήματά σου, και ευχαριστούμε τους Wardruna γιατί η Μουσική τους είχε το καλύτερο αποτέλεσμα.
  Το τελευταίο τραγούδι της βραδιάς, με τον τραγουδιστή μόνο στη σκηνή, ήταν στην Παραδοσιακή Νορβηγική θέαση, όπου τραγούδια σαν και αυτά, λέγονται ώστε να βοηθήσουν τους Ζωντανούς, να επιτρέψουν εαυτούς να αποχαιρετήσουν τους αγαπημένους τους τεθνεώντες ώστε οι τελευταίοι να Περάσουν στον Κόσμο των Προγόνων τους αδιατάρακτα. Και οι ζώντες να μην υποφέρουν άλλο την απώλεια.
Πόση ανάγκη έχει αυτό το σήμερα, εκείνο το “Χθες”.

Είμαστε λοιπόν, αυτό το “Χθες”, που θέλει να ξημερώσει “Αύριο”.
Οίκος του Θύρσου.

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

My Revived Folk




Gently blows a light wind
the land at the sea lies still
in a distance misery coming closer
with shining sails

Runes advised, runes enquired
vigilance at all times
but who is willing to raise the sword
when peace rules the land

Sunlight at daybreak
reflects from iron
the deliverance from all sins
by burning fire’s blaze

When the shore war colored red
a bright moon’s shine
reflected from their eyes
his beloved ones lay aground

Losten to the much vaunted
the noble, wise one’s word
he who prevails wolf and raven
those wo are his he leads

The day came to reward
all tear’s suffering
now see how crosses burn
my revived folk