Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Ανάμεσα σε Όρη και Δάση / Among the Mountains and the Forests



Κάθε οδοιπόρος της Γης, ψιθυρίζει καθώς βαδίζει κρατώντας τη ράβδο του,
έναν μελαγχολικό, γλυκό σκοπό.
Γιατί αυτό το ταξίδι θα είναι μακρύ, και η ψυχή αντέχει μόνον αν στάζεις μέσα της
το γλυκό ποτό της νοσταλγίας.
Κάθε Θρύλος που έντυσε προστατευτικά την ψυχή των ανθρώπων μας,
κάθε σταγόνα ιδρώτα στο μέτωπό τους από τον μόχθο τους για να προστατέψουν
ότι παραδόθηκε από Μητέρα σε κόρη και από Πατέρα σε γιο, είναι τα εφόδια μας
και η βαρύτιμη κληρονομιά μας που έχουμε τυλίξει στον ταξιδιωτικό σάκο.
Συχνά είμαστε τυχεροί και συναντούμε αδελφούς και αδελφές στο δρόμο μας, και σαν έλθει η ώρα να πρέπει να ξεκουραστούμε, βρίσκουμε ένα ξέφωτο να κάτσουμε και να μοιραστούμε τα ξύλα που θα μας ζεστάνουν κάτω από τον αστερισμό του Ηνίοχου τον οποίο καλύπτουν τα πάντα ακίνητα σύννεφα.
Τα τραγούδια που παραδίδουμε γύρω από τη φωτιά στη μεγάλη νύχτα, είναι τραγούδια νοσταλγίας για τους τόπους μας, μυστικής γιορτής για τους Θεούς μας και μοιράζονται καλόκαρδα σε όσους κάνουν Κύκλο γύρω από τις ζεστές μας φλόγες.
Όπως η νύχτα, έτσι και το ξημέρωμα, εδώ  και χρόνια πολλά, πριν εμείς βαδίσουμε στη σεβάσμια Γη,  είναι γκρίζο και συννεφιασμένο.
Μα εμείς γνωρίζουμε πώς είναι στην Όψη του ο Πολυτίμητος Ήλιος, τι χρώματα δίνει στα φύλλα των Ιερών μας δέντρων και πώς κάνει τους πετεινούς να προσπαθούν να ξυπνήσουν τον αγωγιάτη.
Γνωρίζουμε για το ταξίδι του στον Πατέρα Ουρανό, και πώς και πίσω από τα γκρίζα και μουντά σύννεφα είναι πάντα εκεί, και η ζωή που προσφέρει και αυτά τα διαπερνάει.
Για αυτό και εμείς βαδίζουμε ακολουθώντας τον, γιατί αυτός  είναι ο Οδηγός μας, όπως ήταν και των ανθρώπων μας αιώνες επί αιώνων πριν,
για να διασχίζουμε με ασφάλεια το μονοπάτι με την αινιγματική και ζωντανή ομίχλη, ανάμεσα στα Όρη της Ιστορίας και στο Δάσος του Μύθου.  


Αφιερωμένο στους αγαπημένους συνοδοιπόρους μου
και σε όσους δεν έτυχε να συναντήσω μα και που αυτοί βαδίζουν




Each wayfarer on the Earth, whispers as keep on walking holding his rod,
a melancholic, sweet tune.
Because this journey will last long and soul withstands only if dripping through the
sweet drink of nostalgia.
Each legend which has gently clothed the very soul of our people,
every drop of sweat on their foreheads from their labor to protect
what has been delivered by Mother to daughter and from Father to son, are our supplies and our precious heritage that we have to wrap safely in our travel bag.
Often we are lucky to meet brothers and sisters on our way, and as the time comes to have to rest, we find together an open area to sit and share the wood that will warm us under the constellation of Auriga which is always hidden behind listings clouds.
The songs that we deliver around the fire in the big vast night, are songs of longing for our motherlands, secret feast for our Gods and we share them amongst those who circle around our warm flames.
As is the night, so is the dawn, for many years, before we walk on the venerable Earth, gray and cloudy.
But we know how the Glorious Sun’s face is, what color gives to the leaves of the sacred trees and how we he makes the fowls strong trying to wake up the farmer.
We know about his journey to fields of the Father Sky, and how behind gray and dingy clouds, is always there, and life that offers traverses them as well.
For this we follow him and we keep the march, because he is our guide, as it was centuries ago for our people,
to safely lead us and cross the path with the enigmatic, living fog among the mountains of History and the Forest of Myth.


Dedicated to my beloved companions and to all those that I’ve never met but I know they keep marching along.|

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Εκεί που σπουδαιότεροι άνδρες έπεσαν



Για εκείνους που έθαψαν τους γιους τους

Κάτω από οστέινους λευκούς σταυρούς
Για εκείνους που είδαν τις κόρες τους
Αρετές που πάρθηκαν από εισβάλουσες δυνάμεις

Υποσχέθηκαν τον αιώνα σε εσάς
Και το μόνο που κάνατε ήταν να μετράτε τους νεκρούς
Και να προσεύχεστε για ελεεινή λύτρωση
Στην μεγαλύτερη και την πιο σκοτεινή νύχτα

Εκεί που σπουδαιότεροι άνδρες έπεσαν
Εδώ στεκόμαστε φρουρά
Εκεί που σπουδαιότεροι άνδρες έπεσαν
Μέχρι το τέλος του χρόνου

Σας έκαναν να χτίσετε τον τάφο σας
Με τα ίδια σας τα χέρια
και να αλέσετε το γένος σας σε σκόνη
Στο σκοτεινό σατανικό μύλο της προόδου

Φαίνεται ότι τα εδάφη των ελεύθερων
Γεννιούνται από τον κρύο και άδειο τάφο
Και οι μύθοι της ελευθερίας
Δένουν τους καρπούς μας σαν των σκλάβων

Εκεί που σπουδαιότεροι άνδρες έπεσαν
Εδώ στεκόμαστε φρουρά
Εκεί που σπουδαιότεροι άνδρες έπεσαν
Μέχρι το τέλος του χρόνου

Εκεί που σπουδαιότεροι άνδρες έπεσαν
Εδώ στεκόμαστε φρουρά

Και πάντα θα θάβετε τους γιους σας
Κάτω από σπασμένες ψεύτικες υποσχέσεις
Και η καρδιά της μητρίδος γης σας
Θα ξεριζώνεται από το στήθος της

Εκεί που σπουδαιότεροι άνδρες έπεσαν
Είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε
Εκεί που σπουδαιότεροι άνδρες έπεσαν
Είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε


Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Αποιεροποίηση / De-sacredness

From Collin Cleary's book "Summoning the Gods"

Εν τω μεταξύ, τι απέγινε  η σχέση του ανθρώπου με τη φύση;  Ο Μονοθεϊσμός απομυζεί όλα το μυστήριο της φύσης και το εγχέει στον θεό, που αποτελεί την "εξήγηση" για τη φύση.
Ενώ ο πολυθεϊσμός,  μέσα από τη λατρεία πολλών Θεών, καταφάσκει τη ζωή και το μυστήριο του κόσμου σε όλη την πολυπλοκότητά τους, ο μονοθεϊσμός ανακηρύσσει τον κόσμο να είναι ένα απλό τεχνούργημα, το παράγωγο των αποφάσεων του θεού, και έτσι τον καθιστά ζωντανό και μυστηριώδη όσο περίπου μία πινέζα.
Η μετάβαση από τον πολυθεϊσμό στον μονοθεϊσμό είναι η "απο-θεών-ποίηση" των διαφόρων πτυχών του κόσμου.

Από το βιβλίο του Collin Cleary του "Summoning the Gods"


Meanwhile, what has become of man's relationship to nature? Monotheism sucks all the mystery out of nature and injects it into God, who is the "explanation" for nature.
While polytheism, through the worship of many Gods, affirms the life and mystery of the world in all its complexity , monotheism declares the world to be a mere artifact, the product of god's making, and thus about as living and mysterious as a thumbtack.
The transition from polytheism to monotheism is the "degodding" of the different aspects of the world.

From Collin Cleary's book "Summoning the Gods"




Στον Όντιν / To Odin

Prayer to Odin

You who blessed us with breath,
Who wove the mighty magic of our breathcords,
Strong as wyrd, implacable as fire, I hail You.
Open us tonight to the rushing wind
Of ecstatic inspiration that only You can bring.
Bestow upon us this blessing
That through our dreaming we may carry
The ephemeral breath of our creative vision
Into the waking world, and make it so.
Hail Odin, Master of Manifestation.
Please bless us this night.

                  

Προσευχή στον Όντιν

Εσύ που μας ευλόγησες με την αναπνοή,
Που έπλεξες την ισχυρή μαγεία του Λόγου μας,
Ισχυρέ όπως το απροσδιόριστο Πεπρωμένο, αδιάλλακτε όπως η φωτιά, σε Χαιρετίζω.
Διάνοιξέ μας απόψε στον βιαστικό άνεμο
 της Εκστατικής έμπνευσης που μόνο Εσύ Μπορείς να φέρεις.
Παραχώρησε μας αυτή την ευλογία
όπου μέσα από τα όνειρα μας θα μπορούμε να φέρουμε
την εφήμερη αναπνοή του δημιουργικού οράματος
στον αφυπνισμένο κόσμο, και ας γίνει έτσι.
Χαίρε , Όντιν,  Άρχοντα των Φανερώσεων.
Σε Παρακαλούμε να μας ευλογήσεις αυτό το βράδυ.
           
 

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

"Umwertung aller Werte"


"Umwertung aller Werte"
"Revaluation of all values"
The most bloody battlefield between Tradition and modernism
"Αναδόμηση όλων των αξιών".
Το πιο ματωμένο πεδίο μάχης ανάμεσα στην Παράδοση και τον Νεωτερισμό

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Εξαφανίζοντας Πολιτισμούς

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που πέρασε μάλλον απαρατήρητο, συνοψίζει το σχήμα των θεμάτων που διακυβεύονται για την Ελλάδα, την Ευρώπη, για κάθε τμήμα των - σπαραγμένων- Παραδόσεων οπουδήποτε.
Φυσικά, αν και δεν καταγράφεται με την ένταση που θα έπρεπε, εν τούτοις, η έρευνα δεν μπορεί παρά να καταλήξει στο πλέον πασιφανές συμπέρασμα.
Η παγκοσμιοποίηση ως στόχος με οικονομικές διόπτρες και λογιστική επεξήγηση των πάντων, και φυσικά ο οδοστρωτήρας της "ανάπτυξης", στραγγαλίζει εσκεμμένα και συνειδητά ανθρώπους και αξίες.
Ένα μικρό χαρακτηριστικό απόσπασμα:
 «καθώς αναπτύσσεται η οικονομία, μία γλώσσα συχνά καταλήγει να κυριαρχήσει στην πολιτική και εκπαιδευτική σφαίρα της χώρας. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να υιοθετήσουν την κυρίαρχη γλώσσα, αλλιώς κινδυνεύουν να αποκλειστούν οικονομικά και πολιτικά»
Και ολόκληρο το άρθρο εδώ:

http://www.tanea.gr/news/science-technology/article/5155322/akomh-kai-sthn-eyrwph-yparxoyn-glwsses-poy-apeiloyntai-me-eksafanish-symfwne-me-ereyna/

Και ολόκληρη η έρευνα όπως δημοσιεύθηκε :
http://rspb.royalsocietypublishing.org/content/281/1793/20141574.full


Περιοδικό "Ιδεών Άντρον"

Περιοδικό "Ιδεών Άντρον"
Επίσημη έκδοση της Οργάνωσης "Θύρσος Έλληνες Εθνικοί"