Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Πλησιάζοντας η Μεγάλη Σύναξη του Οίκου




Λίγες ημέρες απέμειναν έως τη Μεγάλη Σύναξη των μελών του Οίκου μας, των καλών μας Φίλων και των οικογενειών τους για την Τελετή του Ηλιοστασίου.
Καλούμε Φίλους και Συμμάχους, οπουδήποτε και αν βρίσκονται, να ενωθούν μαζί μας και να υψώσουν εκείνη τη μεγαλειώδη νύχτα, που θα σημάνει την επιστροφή του Υψίστου Βασιλέα μας, τη Φωτιά στους Βωμούς τους, χαιρετίζοντας τον Δοξασμένο και Πυρόεντα Ανίκητο Ήλιο!
Η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου ας μας βρει μαζί.


Few days left. Our House is getting prepared for the Great Gathering of Family Members and close Friends for the Rite of the Solstice/Yule.
We call upon our Comrades and Friends wherever they may be, to rise their Altar Fire and join us on the majestic night that will sign the return of our High King, the Invincible Sun! Hail to the Sun, the Glorious and Fiery Sol Invictus!
Hail Sonne!
The longest night of the year, let it find us together.

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Μικρά Διονύσια 2790 - Minor Dionysia 2790


Την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου, ο Οίκος μας, Τίμησε τον Θεό Διόνυσο στον Βωμό του στην Αττική Γη.
Ο Εορτασμός των Μικρών Διονυσίων, τελείται με Καθαρτήριο χαρακτήρα, στην οδό προς την Μεγάλη Εορτή του Χειμερινού Ηλιοστασίου η οποία και αποτελεί την κορύφωση του ετήσιου Κύκλου.
Με Αφοσίωση και Πίστη στις καρδιές μας ευχόμαστε στα Μέλη αλλά και τους καλούς Φίλους του Οίκου μας που βρίσκονται μακριά από την Αθήνα, γρήγορα να βρίσκονται κοντά μας, Υγεία και κάθε καλό.

Minor Dionysia 2790
On
Sunday, the 7th of December , our House , Honored  the  Serene God Dionysus on His altar in the same eponymous region of Attica .
Minor Dionysia , celebrated by us having Purgatory character , as we heading towards our Houses’ Great Feast of the Winter Solstice.
With Devotion and Faith in our hearts , we wish to our Members and to our close Friends that are staying outside Athens this time for any reasons, may they be with us shortly, Health and Prosperity.






 

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Δεν έχεις να χάσεις τίποτε


Ο κόσμος ποτέ δεν θα σε θρηνήσει
έχει ήδη αποβιώσει
και κανείς δεν θα σε δει ποτέ
γιατί οι τυφλοί δεν μπορούν να δουν.
Άκου το κάλεσμα των λιονταριών
άκουσε τις προσευχές των θηραμάτων τους
δεν υπάρχει αύριο να σωθείς
οπότε ας απολαύσουμε, στο χθες
Μοιράσου τη γυναίκα μου, μοιράσου το κρασί μου
Μοιράσου την ψυχή μου, κάψε τον ήλιο
Είναι όλα, μόνο για τη Ρώμη.
............................
The world will never grieve you
it is already deceased
and no one will ever see you
'cause the blind they can not see
hear to the calling of the lions
hear the prayers of their prey
no tomorrow remains to save you
so let's relish, in yesterday
Share my woman, share my wine
Share my soul, burn the sun
This is all, just for Rome

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Γενέθλια ημέρα Αυτοκράτορα Ιουλιανού


Στον Οίκο του Θύρσου, απόψε καίει Θυμίαμα στην μνήμη της Γενέθλιας ημέρας του Αυτοκράτορα μας.
Τιμούμε Αυτόν που μας Θεμελίωσε.
Τιμή Αιώνια!

The House of Thyrsos tonight Lights the Fire on the Altar and burn incense for the Memory of the Birthday of our Emperor.
Honoring the One that put the foundations for our Oikos
Glory Eternal!

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Μπροστά στα Κάστρα που Πολιορκήσαμε



Κάποτε, πολλά χρόνια πριν, όταν ήμασταν μικρά παιδιά, από μερικά στραβοχτυπήματα μερικές φορές ακόμη και ανιστόρητα, που ξέφυγαν από αυτούς που ήταν σίγουροι ότι δεν μπορούμε να ανθίσουμε ξανά, σαν αυτά που ήταν κλεισμένα σε κουτιά παιδικών παιχνιδιών με τα οποία πρωτοχτύπησε άγρια η καρδιά μας στον ρυθμό του ελεύθερου και αληθινού, που μας υπενθύμιζαν ότι η μόνη μάχη είναι πάντα σώμα με σώμα, και άρα όλα καταλήγουν στο μυαλό και στην ψυχή.
Άλλοτε, όταν αφήσαμε τα παιχνίδια στα κουτιά τους και μας δώρισαν βιβλία, με πυρετώδεις ιστορίες που

τυπωνόντουσαν σε φτηνό χαρτί βιβλίων τσέπης, αλλά γραμμένα με μελάνι της ψυχής, από συνεργούς συγγραφείς που έσκαβαν με τη πένα τους τρόπους διαφυγής τόσο για τον εαυτό τους όσο και για εμάς όλους σε κάθε χρονική στιγμή, και άλλοτε πάλι, μεγαλώνοντας λίγο ακόμη, με το ταξίδι μέσα από το χωροχρονικό κανάλι της πιο μεγαλειώδους Τέχνης που αγγίζει θηρία και ανθρώπους, της Μουσικής, με συνθέσεις που οι κλίμακες τους έκρυβαν πάντοτε ένα κοφτερό σπαθί κάτω από τη μορφή μίας κιθάρας, έναν θώρακα σφυρηλατημένο στον ρυθμό των τυμπάνων, και έναν σύντροφο στις φωνές των τραγουδιστών, σκαρφαλώσαμε αργά  από τα πιο δύσβατα βράχια αναζητώντας αυτό που μας είχαν αποκρύψει ξεκάθαρα και συνειδητά πριν καν γεννηθούμε.


Η είσοδος μας σε αυτό το ταξίδι, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από τα σπαθιά των αγαπημένων μας «βαρβάρων», από τη μυρωδιά των
pulp σελίδων που ακόμη και σήμερα αποτελούν αιτία έρωτος για να κλείσουμε τα μάτια μας στη θύμησή της. Οδηγήθηκε  υπό τους ήχους των μακρυμάλληδων Βάρδων μας, που μας καλούσαν να σηκώσουμε όλο και πιο ψηλά το νου μας, και να αντέξουμε σε όποια δυσκολία βρεθεί μπροστά μας, ευχαριστώντας Θεούς και Προγόνους για το δώρο της ζωής.

Και μετά.
Μετά, με τα γένια μας πια να έχουν σχεδόν καλύψει τα πρόσωπά μας, καθώς κοχλάζαμε μέσα μας και αγριεύαμε μπροστά στα αδιέξοδα των «προτάσεων ζωής» και στα καλούπια που μας ετοίμαζαν μόλις θα «ηρεμούσαμε», πισθάγκωνα δεμένοι από τις ελάχιστες επιλογές που μας αφήναν για τα χρόνια της ενηλικίωσής μας που ερχόντουσαν γρήγορα μπροστά μας ως καταδίκη από αυτούς εξασφαλισμένη στο όνομα της εργασίας και της υπακοής.
Μετά λοιπόν, για τον καθένα μας, έλαμψαν νέοι Οδοδείκτες, οδηγημένοι μπροστά τους από τους ανέμους των παιδικών μας χρόνων που τους ξέφυγαν λίγα χρόνια πριν.
Μα αυτή τη φορά, δεν έδειχναν μόνο τη κατεύθυνση, αλλά και τις αποστάσεις. Τις αποστάσεις που καθορίζουν τη ζωή.
Για τον καθέναν μας υπήρξαν διαφορετικοί Οδοδείκτες, και όσοι από εμάς μεγάλωσαν εμπιστευόμενοι το ένστικτό τους, όπως μας το δίδαξαν οι Βίκινγκς και οι Βάρβαροι των παιδικών μας παιχνιδιών , ο καθένας μας διάλεξε αυτόν που ταίριαζε στην πιο αληθινή εικόνα της ψυχής του.

Κανένα σκοτάδι ή αλυσίδα δεν μπορεί να σταματήσει μία Γέννα που η εγκυμοσύνη της υπήρξε από Σπέρμα Θεών και Μήτρα Θεαινών.
Όλα συνεχίζονται.


Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Μόνον εκπτώσεις ξέρεις

Βρέθηκα να περπατώ στους εμπορικούς δρόμους της Αθήνας την αμέσως επόμενη ημέρα  από την πολύ- προβαλλόμενη από τα ΜΜΕ Εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.
Μία επέτειο που όπως και τις υπόλοιπες, πλέον, ο υπήκοος του Ελλαδικού κράτους, έχει ξεχάσει τι πρέπει να την κάνει.

Ότι και αν λέμε σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και αν πιέζουμε τους εαυτούς μας σε συμπεράσματα, όσο και αν κάποιοι έχουν προγραμματιστεί να αναμοχλεύουν και να μηρυκάζουν συνθήματα υπέρ της αριστεράς ή της δεξιάς υβρίζοντας τους απέναντί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λες και πρόκειται να σηκώσουν από τους επτασφράγιστους τάφους, τους ηγέτες του περασμένου αιώνα και τις αραχνιασμένες και πλέον ηττημένες ιδεολογίες τους, κάνοντας έναν ψηφιακό κύκλο γύρω από τα νεύρα τους και τα μανιασμένα σβησμένα τσιγάρα τους μπροστά στον υπολογιστή τους, τελικά στο ίδιο συμπέρασμα θα καταλήξουμε.
Μάρτυρές μου, οι πελάτες των εμπορικών μαγαζιών της Αθήνας, καταδότες μαύροι τα εμπορεύματα στα ράφια.
Καθώς πέρναγα από κατάστημα σε κατάστημα, έβλεπα τους ανθρώπους, κυρίως τις γυναίκες, να τρέχουν με ένα νέο είδος μανίας, με τη δική της θρησκευτικότητα, ανάμεσα σε εκατοντάδες ρούχα ή άλλα προϊόντα, ψάχνοντας με πυρετώδη θέρμη που μπορούσα τόσο εύκολα να διακρίνω, για την επιβεβαίωση της ναρκισσιστικής τους ονείρωξης. Αισθανόντουσαν όλες και όλοι μικρές θεές και θεοί, ταυτόχρονα αδιαφορώντας για την τάξη γύρω τους, αφήνοντας το χάος να απασχολεί άλλους.
καταρρέει

Μία Αθήνα σήμερα πνιγμένη στα σκουπίδια, αφήνοντας το όχι και τόσο μακρινό, όμορφο στο σχέδιο παρελθόν της να καταρρέει, ηττημένο από τα εκτυφλωτικά φώτα των καταστημάτων των πολυεθνικών.
Αυτές οι πολυεθνικές, γνωρίζοντας ότι το πολιτικά ορθό, σημαίνει και την εξασθένηση κάθε χρωματισμού στις ιδέες, πλέον, με μεγάλη άνεση και ειρωνεία, έχουν αρχίσει και μακελεύουν τα σύμβολα των ανθρώπων που προσπαθούσαν να οργανώσουν μία κάποια απόδραση από την αστική φυλακή τους.
Χωρίς αισθητική και ιδέες για κάτι νέο, προσφέρουν πλέον τα πτώματα των κάποτε κραταιών πρόσκαιρων επαναστατών, για να ντυθούν με αυτά οι ανιαροί, πλαδαροί στο νου, σιχαμένοι απολίτες.
Και φορώντας τα πτώματα των συμβόλων των αστικών επαναστατών να αισθανθούν αυτή τη λάμψη που κοιμίζει και σε κάνει να ονειρεύεσαι.
Ζήσε πτώμα, ζήσε.

Η Ελλάδα, δεν είναι μία τυχαία χώρα μέσα στην Ευρώπη. Εδώ, πρέπει να πεθάνει το πνεύμα των ανθρώπων. Εδώ πρέπει να χλευαστεί η Ιστορία, τόσο η αρχαία όσο και η νεότερη.
Εδώ, καθώς και στην Ρώμη, πρέπει να περαστούν αλυσίδες, για να μην υψώσει ξανά ο άνθρωπος τις γροθιές του στην ανατολική έρημο, ότι χρώμα και αν φοράει αυτή.
Η σημερινή μόδα, μας στέλνει ένα μήνυμα.
Είναι ένα τελεσίγραφο ότι προοριζόμαστε για αντικατάσταση. Ίσως ούτε καν για το Μουσείο.
Όπως ντύνουν τον νεκρό με τα καλά του πριν τον αποθέσουν στη γη, έτσι γίνεται και τώρα. Μόνο που ακόμη και ετοιμοθάνατοι, πρέπει να πληρώσουμε ακριβά αυτά τα καλά μας.



Ειρωνεία; Ένα δαχτυλίδι που βρήκα σε γνωστό πολυκατάστημα, που προτείνεται ως αξεσουάρ για μία λαμπερή βραδινή εμφάνιση, έφερε το γνωστό μασονικό έμβλημα του γνώμονα και του διαβήτη.
Κάποιοι θα βιαστούν να πουν ότι είναι η συνωμοσία των Μασόνων που μας θέλει να φοράμε τα εμβλήματά τους. Εγώ πάλι δεν το νομίζω.
Ποιο πολύ μου δείχνει, ότι από τη στιγμή που σε έβαλαν στο ράφι, είσαι ήδη προϊόν για πούλημα.
Πολύ σύντομα, ένα ιστορικό στοκ.
Για να επανέλθω και να ολοκληρώσω περί του αρχικού ερωτήματος της Εθνικής επετείου.
Ζούμε ή μας ανατρέφουν, σε μία εποχή που το να ψάχνεις το ηρωικό στοιχείο, είναι συνώνυμο με την ακραιφνή και επικίνδυνη δράση και σκέψη.   
   Ανατρεφόμαστε με το δίκαιο της αγοράς και την ισχύ του ανταγωνισμού του χρηματιστηρίου.
Σκοτώνεις το ηρωικό στα μαγαζιά και στις τράπεζες, στην αδιαφορία για τον διπλανό σου, ακόμη και για την ίδια σου την πόλη . Τι επέτειο μπορείς να ενθυμείσαι; Ποιους νεκρούς θα δοξολογήσεις;
Πώς ξέρεις τι να τους κάνεις;  Μόνον εκπτώσεις ξέρεις.

Περιοδικό "Ιδεών Άντρον"

Περιοδικό "Ιδεών Άντρον"
Επίσημη έκδοση της Οργάνωσης "Θύρσος Έλληνες Εθνικοί"