Η σπαθογραφίδα των δημιοσιογράφων απέναντι στην Εθνική Θρησκεία

Επειδή δεν γίνεται να τρέχουμε πίσω από κάθε δημοσιογραφική ή πολιτικάντικη ραδιουργία που σκοπεύει όχι μόνον στην ηθική, αλλά είμαστε πεπεισμένοι πλέον ότι σκοπεύει και στη φυσική μας εξόντωση, καθώς οι Εθνικοί στοχοποιούνται  ανοιχτά εντός του «αόρατου» πλην αποτελεσματικότατου σκοπεύτρου του παρακράτους (και όποιος χρησιμοποιεί στο ελάχιστο το νου που του διέθεσε η Φύσις, καταλαβαίνει πολύ καλά τι εννοούμε, δεν χρειάζεται να είναι ιδιαιτέρως μακρύθωρος), και επειδή αρνούμαστε να «τρέχουμε» διαρκώς πίσω από οποιονδήποτε θέλει να μας εξοντώσει με ανακοινώσεις αποσαφηνίσεων ή διαμαρτυριών, στο επόμενο διάστημα ο Οίκος μας προετοιμαζόμενος όπως πρέπει, θα απαντήσει νομίμως και με κάθε αγωνιστικό μέσο που διαθέτει απέναντι στα εκπυήματα και στους «γλουγλουκισμούς» είτε των δημιο-σιογράφων είτε των πολιτικών είτε οποιουδήποτε άλλου επιδιώκει τον εξοβελισμό μας.
Μια φορά «θεοδόσιοι» εσείς, Χίλιες, Ιουλιανοί εμείς.

Θύρσος – Οίκος Ελλήνων Εθνικών 

Δε χωράει Πατρίδες στις Ερήμους

Ένα θέμα που προκύπτει στα «κοινωνικά δίκτυα» και σε συζητήσεις στη πραγματική ζωή το τελευταίο διάστημα (αλλά και που παλαιότερα έχει συζητηθεί αρκετά).
«Πρώτα η Πατρίδα ή οι Θεοί;».  «Δεν είναι ώρα για θρησκευτικούς διαχωρισμούς ανάμεσα σε χριστιανούς και Εθνικούς», «ενωμένοι όλοι» κλπ. Κλπ.
Στο φαινομενικά μόνον εκ πρώτης όψεως δυσεπίλυτο του προβλήματος, έως τώρα έχω ακούσει ή πληροφορηθεί διάφορες γνώμες.
Είναι όμως ένα ερώτημα που η απάντησή του, αν το αντιμετωπίσουμε ψύχραιμα, προκύπτει μάλλον αβίαστα.
Τι εννοούμε με την λέξη Πατρίδα; Το κράτος που ορίζεται από συγκεκριμένα σύνορα και που προσπαθεί να χωρέσει εντός του έναν αριθμό ανθρώπων που προσδιορίζονται ως Έλληνες (ακόμη και αυτούς που δεν θέλουν ή δεν νοιάζονται καν να λέγονται έτσι);
 Το ίδιο αυτό κράτος μαζί με το σύγχρονο πολιτειακό καθεστώς του όπως λίγο-πολύ το ζήσαμε έως σήμερα και είχε τη δυνατότητα ή τη πονηριά (…) (και την άδεια αυτών που το έλεγχαν) να μοιράζει υπέρ-δάνεια και παχυλές συντάξεις όχι πάντα δίκαιες, αλλά και πολλές άλλες κομπιναδόρικες χρηματοδοτήσεις κάθε είδους;
Εννοούμε μαζί με όλα αυτά και το έδαφος αυτό καθεαυτό ως περιουσιακό στοιχείο;
Τη περιουσία των πολιτών και το δικαίωμα στη διαχείριση;
Τελικά, η Πατρίδα που τόσος λόγος γίνεται για να διασωθεί, αν ειδωθεί με αυτό το τρόπο και υπό αυτό το πρίσμα, καταλήγουμε στο ότι έναν καλό μάνατζερ χρειάζεται και ένα επιτελείο από τους καλύτερους διπλωμάτες-τεχνοκράτες- διαφημιστές.

 

Οι Θεοί μας Οδηγούν Πάντα

Προσωπικά, επιμένω να θεωρώ, ότι πρώτα και πάνω από όλα έρχεται η Υπεράσπιση της Εθνικής Λατρείας των Θεών μας (δεν εξετάζω Θεολογικά το ζήτημα εδώ εννοείται, εμμένω στο «πολιτικό» του θέματος), η οποία μπορεί και κυριολεκτικά να ορίζει-προσδιορίζει το Έθνος, ακόμη και αν αυτό αδυνατεί να ελέγχει τη πολιτειακή του υπόσταση, κοινώς να είναι υπόδουλο.
Οι λατρευτικοί τρόποι, από μόνοι τους, αποτελούν Έθος, και όταν αυτοί αβίαστα προκύπτουν δημιουργώντας κώδικες Θεολογίας κοινώς αποδεκτούς, τότε έχουμε το κύριο και αδιάσπαστο συστατικό του Έθνους γεννώμενο και πορευόμενο στην Ιστορική διαδρομή του.

Ιστορικά ιδωμένο λοιπόν,η Πατρίδα ως έννοια καθορίστηκε και  προέκυψε ύστερα  της απαρχής της Λατρείας των Αθανάτων και ακριβώς θεμελιώθηκε προϊόντος αυτής.
Το να βάζω σε δεύτερη μοίρα το «θρησκευτικό ζήτημα» ως αυτό να είναι υποδεέστερο,  το κατανοώ  σαν να ακυρώνω τη Λατρεία των Θεών μας στην ουσία της, το αισθάνομαι δε ως προοίμιο μίας ουσιαστικά άθεης κοινωνίας με κρατική άνευρη ταμπέλα «πατρίδα τάδε», και στη καλύτερη των περιπτώσεων, με φολκλορικές αναφορές σε μια παιδιάστικη και επιγραμματική «μυθολογία».
Στην ουσία μία Πατρίδα του λαού γενικώς αλλά όχι του Έθνους.
Ακόμη, το να βάζω σε δεύτερη μοίρα τη Λατρεία των Θεών, χάριν « του κατεπείγοντος της κατάστασης» ( η ανάγκη του κατεπείγοντος υπήρξε φοβούμαι από πολλά χρόνια πριν, τώρα είμαστε απλά στο δια ταύτα) μου ακυρώνει την ίδια μου τη Πίστη σε Αυτούς, καθώς μόνον αν δω τους Αθανάτους ως υποδεέστερους της ύλης και της θνητότητας, εγκλωβισμένους σε χρονικά ή κοινωνικά όρια, θα ήταν αποδεκτό αυτό. Δε θα ήταν λάθος να πούμε ότι  θυμίζει κάτι από ευημερισμό αυτό:
 Κατασκευάζουμε «θεούς» και τους εντάσσουμε απλώς στις κοινωνικές εξελίξεις και στις ιεραρχικές ανάγκες.
 Ακριβώς αυτό το τελευταίο, θα ήταν σαν μία παραδοχή ενός αναπόφευκτου «θανάτου» των Θεών. Μία αυτοκτονική τάση του Πνεύματος.
 Και σε μία κοινωνία ευημεριστών που διαγράφονται οι Θεοί (ή που θέλει να τους τελειώνει από μόνη της για να είμαστε ακριβέστεροι..), αναπόφευκτα τη θέση τους παίρνουν οι ισχυρότεροι (με κάθε είδους χρησιμοποιούμενων μέσων) των ανθρώπων που καταφέρνουν τελικά να άρχουν επί των άλλων. Μία κοινωνία καλειδοσκόπιο, ψευδαισθητική, που μετασχηματίζεται δίχως βάθος Πνεύματος.
Όσο για «ένωση με τους χριστιανούς», αυτό το «όλοι μαζί για τη Πατρίδα», και πάλι πρέπει να πω ότι μου είναι αδύνατον να το δεχτώ για πολύ απτούς λόγους.
 Δεν βλέπουμε, ούτε νοιώθουμε, ούτε αγωνιζόμαστε για την ίδια Πατρίδα.
Η δική τους έχει την αόρατη εμπρός τους αλλά κυρίαρχη πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ.
 Για αυτήν μαθαίνουν στα σχολεία, στο όνομα αυτής ονοματοδοτούν τα παιδιά τους, υπό τη σκέπη αυτής παντρεύονται, στο φως αυτής κηδεύονται και στο όνομα αυτής ανατριχιάζουν αισθανόμενοι μυστηριακό δέος , και εν τέλει η ίδια η έννοια της Πατρίδας, ακυρώνεται μπροστά στο

Η τοιχογραφία στο Βατικανό με το σπασμένο Άγαλμα του Θεού Ερμή 
ενδεικτικό της φυσικής αποστροφής της επιβαλλόμενης θρησκείας της ερήμου
προς τον Εθνικό Κόσμο.

παγκοσμιοποιημένο μήνυμα του χριστιανισμού.
Ακόμη χειρότερα, στην επουράνια έκφανσή/αντανάκλασή της προσεύχονται να βρεθούν οι ψυχές τους μετά θάνατον.
Η δική τους καθ’ ύλη πατρίδα, ένα μείγμα αποτυχημένου εθνικισμού που δεν δίστασε να ζωγραφίσει  λευκό έναν ιουδαίο στη καταγωγή άντρα στις λατρευτικές τους εικόνες για να μην αισθάνονται φυλετική ντροπή, και μίας άκρατης επιθυμίας τους για να ενσωματωθεί στο πνεύμα του δυτικού κόσμου της (παγανιστικά ορμώμενης) Αναγέννησης δίχως όρους,  πάσχει από «ψυχολογική τυχαιότητα» αν μου επιτραπεί ο νεολογισμός.
 Το ότι έτυχε (όπως κατανοούν αυτοί την τύχη ως έννοια) να γεννηθούν οι ρωμιοί σε αυτό  τον τόπο, τους δίνει την ψευδαίσθηση να αισθάνονται ένα ιστορικό άλλοθι για να μην αισθάνονται μειονεκτικά απέναντι στους άλλους λαούς (αλλά με τη δόξα που θέλουν να διαχειρίζονται, να τη χρωστάνε στη Παγανιστική Ελλάδα, τι παράδοξο αλήθεια).
Η δική μας Πατρίδα, αυτή που βιώνουμε και κατανοούμε οι Εθνικοί, τι κοινό έχει με τη δική τους;   
Οι δικές μας επιδιώξεις για τη Πατρίδα μας τι κοινό έχουν με τις δικές τους;
   Η επίκληση του Εθνισμού σήμερα, είναι αδύνατη δίχως το βίωμα των Θεών μας.
Εν κατακλείδι, πόσο σώφρον σύμμαχος είναι κάποιος που εκλιπαρεί την Ιερουσαλήμ για εύνοια, και ταυτόχρονα υποτίθεται ότι θα «αγωνιστεί» ώστε να τον αφήσει ύσηχο;

Και τέλος, κανείς δεν εξετάζει τη σχέση της Ελλάδος με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Δυστυχώς για το μεγάλο πλήθος εκεί έξω, οι Εθνικοί της Ευρώπης έχουν « υποδεέστερες» Πατρίδες..
Όμως η Κοινή μας Γη, η Μητέρα Ευρώπη γονιμοποιημένη και από τον Ελληνικό Λόγο έχει πολύ μεγαλύτερη αξία και ισχύ από όση πολλοί αντιλαμβάνονται αυτή τη στιγμή. Και αυτό μένει να φανεί στο άμεσο μέλλον..
Θα επανέλθω μελλοντικά ελπίζω με περισσότερα επί αυτού.


  

Επιστολή προς την διαδικτυακή Εφημερίδα "Σαμιακή Γνώμη"

Αθήνα, 6/8/ «2013»
Προς «Σαμιακή Γνώμη».

Διαβάζοντας το άρθρο σας που αναρτήσατε στην ιστοσελίδα σας με τίτλο

H Σάμος τόπος λατρείας 12θεΐστών; , θα θέλαμε να σας γνωστοποιήσουμε τα παρακάτω:
Δίχως να γνωρίζουμε τον εν λόγω Σαμιώτη, κάτοικο Αυστραλίας, που σας «κατήγγειλαν»(!) (ποιοι άραγε και με ποια ιδιότητα;..)
τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του και δραστηριότητες, και αφού σας διαβεβαιώσουμε ότι όποιος αναρτά ανορθόγραφη επιγραφή λέγοντας ότι «ο άνθρωπος έπλασε τους Θεούς» σαφώς δεν μπορεί να είναι ακόλουθος της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας.
Σας το λέμε αυτό για να γλιτώσουμε τον άνθρωπο από τους κάθε είδους Κλουζώ «ντετέκτιβ» ( και κάθε άλλου είδους ιεροεξεταστή) που ψάχνουν να βρουν τους Παγανιστές που ..αμαυρώνουν το νησί σας.
Παρόλα αυτά, σας ενημερώνουμε υπευθύνως, ότι όπως και σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια, καθώς και στο εξωτερικό επίσης, έτσι και στη Σάμο, οι Θεοί μας λαμβάνουν τις Τιμές και τους αποδίδεται Λατρεία από εμάς που ακολουθούμε τις Πάτριες Παραδόσεις μας, δίχως να πρέπει να ζητήσουμε την άδεια κανενός πόσο μάλλον των «ντετέκτιβ» σας.
 Σε περίπτωση που και εσείς το ξεχνάτε, θα σας θυμίσουμε όπως έχουμε κάνει και σε άλλους κατά το παρελθόν, ότι η Ελληνική Εθνική Θρησκεία, λέγεται Εθνική ακριβώς γιατί η ίδρυσή της χάνεται στα βάθη των αιώνων και αναπτύχθηκε σε κάθε της έκφανση παράλληλα με το Ελληνικό Έθνος, αποτελεί το κατεξοχήν αυθεντικότερο τμήμα του Ελληνικού Πολιτισμού. Αν αυτό αποτελεί ντροπή για εσάς, και ακόμη μεγαλύτερη ντροπή να συνεχίζει να υφίσταται Ζώσα η Ελληνική Παράδοση
λυπούμαστε πολύ για τη τόσο βαθειά ντροπή σας, αλλά αδυνατούμε να σας συμπαρασταθούμε.   
Τέλος, όπως διαβάζουμε στο τέλος του άρθρου σας, και καταλαβαίνοντας ότι σας ενοχλεί ακόμη και ο μοναδικός όρθιος κίονας από τον Ναό της Θεάς Ήρας (που αποτελεί Παγκόσμιο Μνημείο Πολιτιστικής κληρονομιάς) σας γνωστοποιούμε ότι είμαστε καθόλα έτοιμοι και πρόθυμοι, οποιαδήποτε στιγμή θέλετε, να αναλάβουμε την ευθύνη της πλήρους κυριότητας των Ελληνικών Ιερών στο νησί σας, ώστε να μπορείτε ήσυχοι να διατρανώνετε παντού ότι ούτε είχατε, ούτε και θα έχετε ποτέ οποιαδήποτε σχέση με αυτούς που τα Ιδρύσαν κάποτε.

Τιμή και Δόξα στους Αιώνιους Θεούς μας !
Θύρσος, Οίκος Ελλήνων Εθνικών
www.thyrsos.gr

Ψιτ! Το καταλάβαμε το κόλπο πάλι. Πάλιωσε.

Μία νέα ανακοίνωση του γνωστού μητροπολίτη που δεν μας «αγαπάει» εμάς τους Παγανιστές και τόσο, έρχεται να διαλύσει και τα τελευταία αποθέματα λογικής που μας στερεί ήδη με εντυπωσιακή μαεστρία η πολιτική τάξη κατά τη διαδικασία της διασώσεως  μας με τη μέθοδο της εξοντώσεως.

Αφού, προσπεράσουμε τους βαρετά ανέμπνευστους και διαρκώς επαναλαμβανόμενους επί χρόνια και χρόνια μειωτικούς χαρακτηρισμούς, που πρέπει να αποτελούν αναφορικό φετίχ των κληρικών της πλάγιο τω τρόπω ιουδαίας, προς τους Θεούς μας και την Πολυθεΐα, και αφού σιγουρεύεται ότι η Χρυσή Αυγή είναι Παγανιστές –πάει και τελείωσε και αυτό!- κατηγοριοποιεί ως «Δωδεκαθειστές»,  και κατ’ ουσία συμπλέοντα ιδεοληπτικά δοχεία με τη Χ.Α., το προεδρικό ζεύγος του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ο Alexis ονόμασε το γιο του Φοίβο, με τη θέληση της – αστεφάνωτης -  γυναίκας του.. Τί ανθελληνικό όνομα μα την αλήθεια!
 Και πώς να μη καταγγείλει την ανθελληνικότητα του ονόματος Φοίβος, κάποιος που τον λένε… Σεραφείμ (… )?
Το γνωστό αυγό που το πιάνεις και το κουρεύεις σε αυτές τις περιπτώσεις, απέμεινε φαλακρό και αμίλητο μπροστά στη λογική του Σεραφείμ.. Όμως!
Το κλειδί σε όλη αυτή την χωρίς καμία λογική για τους πολλούς ανακοίνωση , κρύβεται και πάλι στη πρώτη παράγραφο που, πάλι, επιμένει να προτείνει ο μητροπολίτης ως «φάρμακον» τον Εθνισμό ενάντια στον εθνικισμό.
Άλλη μία απόπειρα να αφήσει μελλοντικό σημείο αναφοράς, ότι της εκκλησίας της ανήκει και η πρόταση του Εθνισμού.
Κάπου πιο ψηλά στα αρχηγικά της εκκλησίας, σίγουρα θα φτύνουν τον κόρφο τους μην πάρει ο κόσμος στα σοβαρά τη προτροπή προς τον Εθνισμό του μητροπολίτη.
Γιατί τότε… «και ες αεί έρχεται» .

Μπροστά στο φαινομενικά αδύνατο.

Τίποτε διαφορετικό δεν ζούμε σήμερα στην Ευρώπη, παρά την ίδια διαρκώς επαναλαμβανόμενη απόπειρα του κατώτερου ανθρώπου, να διαλύσει τη φυσική κοινωνική συνοχή της Εθνικής διαφορετικότητας.
Η οριζόντια επιβολή ενός μοντέλου που κάποτε επιτέθηκε στον Παραδοσιακό κόσμο με βασικό προσωπείο του, την εξ ανατολής θρησκεία.
Αργότερα εδραιωμένος ο κατώτερος άνθρωπος στα εδάφη μας, επιτέθηκε σε όσους είχαν απομείνει αλλού, ώστε να επιβάλλει τις δομές του αλλά και να αφαιμάξει τη γη τους.
Τότε ήταν τα χρόνια των εξερευνήσεων και της αποικιοκρατίας.
Ύστερα, ήλθε η ώρα της αναμέτρησης ανάμεσα στις κάστες του κατώτερου ανθρώπου.
Η σε ιστορικά μετρήσιμο χρόνο ταχύτατη μάχη ανάμεσα στις πολιτικές φατρίες, βρήκε νικητή το νέο προσωπείο της επιβολής της ίδιας παλαιάς επιθυμίας.
Ο νέος ολετήρας έρχεται ακάθεκτος ως οικονομικό μοντέλο και υπόσχεται και αυτός «κάθαρση» κοινωνική και αόριστη μελλοντική «ευημερία», με δεδομένη και αναγκαία την ανθρωποθυσία μερικών γενεών ώστε να επιτευχθεί αυτό.
Ο στόχος ήταν, είναι, και θα είναι πάντα ο ίδιος.
Ο κατώτερος άνθρωπος να διαλύσει τη κινητήρια δύναμη του Ελεύθερου Ανθρώπου, που δεν είναι άλλη από τους ανεξάρτητους Εθνικούς Πολιτισμούς.
Οι παροπλισμένοι άνθρωποι που ψαχουλεύουν λύσεις στα ερείπια των παλαιών πολιτικών ιδεών τους, ακόμη πιστεύουν στη πλειοψηφία τους, ότι όλο αυτό σήμερα γίνεται για το χρήμα.
Ήταν από πάντα, απλώς  η ακόρεστη δίψα του κατώτερου ανθρώπου για εξουσία..    

Όχι από κάποιο βίτσιο της επιθυμίας μας, κάποια παρόρμηση των συναισθημάτων μας που θέλει περισσότερο να εύχεται παρά να κινείται , εμείς ξέρουμε από τώρα ότι ο κατώτερος άνθρωπος είναι προορισμένος να ηττηθεί.
Και αυτό γιατί ο ίδιος είναι θνητός εν τη γενέσει του.
Έχει ευχηθεί, για την ακρίβεια έχει προβλέψει από την αρχή το τέλος της ιστορίας του.
Η δική μας διαδρομή, όσο φαινομενικά αδύνατη και αν δείχνει να διανυθεί σήμερα, μένει απλώς να περπατηθεί ως απόφασή μας, ακριβώς όπως από πάντα ο ανώτερος Άνθρωπος, ο Εθνικός, είχε να επιλέξει αν ήθελε ή δεν ήθελε να προσπαθήσει να γίνει Ήρωας.
Η θέλησή μας για δικαιοσύνη και ελευθερία, Αρετές που απορρέουν από τον κόσμο των Θεών μας, είναι αυτές, που καθορίζουν και το πεπρωμένο μας.